Voorgaande nieuwsbrieven

Home

Nieuwsbrief mei/juni 2016

Beste vrienden.

Normaal beginnen we de Nieuwsbrief altijd met een inleiding. Die is soms wat filosofisch, maar heeft meestal alleen tot doel om de afgelopen gildeavond in te leiden.  Die inleiding slaan we nu over en we gaan meteen naar het verslag van de avond.

Gildeavond mei 2016

Hoewel, het is geen echt verslag, maar meer een weergave van wat er zoal gebeurde. Als je wordt gevraagd om wat over de avond op te schrijven hoef je dus heus niet als een stenotypist (M/V) alles op te schrijven. Je kunt gewoon gezellig aan de avond deelnemen.

Dat deed ik dus ook. Onder de afmeldingen  was die van Theo, zodat we dus zonder voorzitter waren. Zonder het Hoofd, maar zeker niet als een kip zonder kop. Ik heb mijn best gedaan om Theo zo goed mogelijk te vervangen.

Na het vragenuurtje begonnen we met een introductie door Inge over het geheim van een goede likeur. en wat daarbij belangrijk is. Smaak, presentatie, sfeer, een aantrekkelijke geur. Het gaat erom dat je de verschillende componenten goed op elkaar afstemt. Koffie en chocolade bijvoorbeeld, die dan goed in balans moeten zijn.

Kortom, de geest die in de fles zit, moet uitnodigen om eruit gehaald te worden. Leuk is het enthousiasme waarmee Inge haar presentaties houdt: het voorkomt dat je je ook maar een moment verveelt. (Dat geldt  ook voor Wouter Jan, maar daarover later).

Tussen de presentaties door deden we een “adviesbeoordeling” van de rondo’s van Bart en José. Die vielen zeker niet tegen. Belangrijkste advies: niets meer aan doen! Zoals Jos het uitdrukte: “misschien kan je er een ietsje aan verbeteren, maar je weet nooit wat je er daardoor aan verslechtert”. Mijn persoonlijke mening: als je zulke lekkere wijnen kunt maken ben je niet voor niets lid van het Gilde.

De sfeer zat er inmiddels goed in, en ik heb daarvan gebruik gemaakt door de leden er nog even op te wijzen, dat het altijd een goed gebruik is geweest, en ook moet blijven, dat aan het eind van de avond de zaal weer in de oorspronkelijke staat wordt teruggebracht, en dat dat een gezamenlijke activiteit is.

Na die intermezzi  namen we de draad weer op. We gingen aan de slag met de “Soep van Toos”, oersterk en kraakhelder. Als je er over nadenkt is het toch wel heel bijzonder dat Toos met een 19 jaar oude nalatenschap van haar man Wim deze avond tot een feest maakt. Vanaf hier, nogmaals dank Toos!

Ik  schreef: we gingen aan de slag…”, maar het was voornamelijk Wouter Jan die aan de slag ging en ons een overzicht gaf van alle manieren waarop je geur en smaak van vruchten en fruit in de likeur terecht kunt laten komen: macereren, digereren, percoleren en ophangen, om de belangrijkste maar eens te noemen, maar voor de gemakzuchtige: je  kunt de essences ook gewoon kopen (in de Wijkgaard bijvoorbeeld)

Zoals we dat bij Wouter Jan inmiddels gewend zijn laat hij het niet bij woorden. Hij bracht een  notenlikeur mee in 4 verschillende gradaties ven zoetheid, (of van droogte als je aan de andere kant begint). De likeur werd gemaakt van onrijpe noten, en was zó lekker dat je je erover verbaast dat ze niet allemáál al in juni worden geplukt!

Vervolgens verliep de avond zoals we dat bij het Gilde gewend zijn, met een “nazit”. We probeerden de bramenlikeur van Alfred waarvan we nu weten dat hij werd gemarcereerd. Magda (ja, ja, still going strong) had ook nog even rond gekeken in de kelders van haar chateau en de rondo-restanten hoefden ook niet meer mee terug naar huis. Een goede avond, met nog een bijeenkomst te gaan.

 

 

                                  000000000000000000000000000

 

De tip van oma:

"Drink ’s avonds een glaasje wijn, dat is goed voor je gezondheid…..

 

 

….en de rest van de fles is goed voor de gezelligheid.

 

                 00000000000000000000000000

 

18  juni: slotmiddag

Het seizoen 2015-2016 is uitermate bevredigend geweest, niet in het minst door de beter dan verwachte opkomst van onze leden op de gilde-bijeenkomsten. En de koek is nog niet op!

Op 18 juni vindt de slotmiddag plaats, in de wijngaard van Jos en Ans Koster in Beusichem. De slotmiddag begint omstreeks 16.00 uur

Even een uitleg over de slotmiddag.

Het principe is eigenlijk heel eenvoudig: we komen bij elkaar en brengen een gerecht mee en een fles eigengemaakte dan wel bij de slijter gekochte wijn (likeur). Die eten en drinken we dan met elkaar op, terwijl we met elkaar praten en lachen.

Een steeds terugkerende vraag betreft de hoeveelheid eten en drinken. Dat is eigenlijk eenvoudig: zoveel als je zelf op kunt. Meer niet, en minder liever ook niet.  Wat je kookt, bakt of braadt bepaal je zelf; doe maar wat je zelf lekker vindt, want meestal kun je dat ook het beste. We zorgen ervoor dat er een BBQ aanwezig is, dus als je vleeswaren meebrengt kun je ze zelf grillen.

(Ik heb overigens nooit de vraag gekregen betreffende de hoeveelheid praten en lachen. Dat is nooit een probleem kennelijk)

Het is wel handig als je voor jezelf een tuinstoel of kampeerstoel meebrengt. Dan ben je zeker van een zitplaats. 

 

 

                     00000000000000000000000000000

 

Tenslotte….

………….rest mij niets dan hier nog even het adres van Jos (en van Ans natuurlijk) te vermelden: Beijerdstraat 4 , 4112 NE Beusichem. Voor alle zekerheid ook nog hun telefoonnummer: 0345-502147.

Harrie               

 

 

Nieuwsbrief mei/juni 2016

Beste vrienden.

Normaal beginnen we de Nieuwsbrief altijd met een inleiding. Die is soms wat filosofisch, maar heeft meestal alleen tot doel om de afgelopen gildeavond in te leiden.  Die inleiding slaan we nu over en we gaan meteen naar het verslag van de avond.

Gildeavond mei 2016

Hoewel, het is geen echt verslag, maar meer een weergave van wat er zoal gebeurde. Als je wordt gevraagd om wat over de avond op te schrijven hoef je dus heus niet als een stenotypist (M/V) alles op te schrijven. Je kunt gewoon gezellig aan de avond deelnemen.

Dat deed ik dus ook. Onder de afmeldingen  was die van Theo, zodat we dus zonder voorzitter waren. Zonder het Hoofd, maar zeker niet als een kip zonder kop. Ik heb mijn best gedaan om Theo zo goed mogelijk te vervangen.

Na het vragenuurtje begonnen we met een introductie door Inge over het geheim van een goede likeur. en wat daarbij belangrijk is. Smaak, presentatie, sfeer, een aantrekkelijke geur. Het gaat erom dat je de verschillende componenten goed op elkaar afstemt. Koffie en chocolade bijvoorbeeld, die dan goed in balans moeten zijn.

Kortom, de geest die in de fles zit, moet uitnodigen om eruit gehaald te worden. Leuk is het enthousiasme waarmee Inge haar presentaties houdt: het voorkomt dat je je ook maar een moment verveelt. (Dat geldt  ook voor Wouter Jan, maar daarover later).

Tussen de presentaties door deden we een “adviesbeoordeling” van de rondo’s van Bart en José. Die vielen zeker niet tegen. Belangrijkste advies: niets meer aan doen! Zoals Jos het uitdrukte: “misschien kan je er een ietsje aan verbeteren, maar je weet nooit wat je er daardoor aan verslechtert”. Mijn persoonlijke mening: als je zulke lekkere wijnen kunt maken ben je niet voor niets lid van het Gilde.

De sfeer zat er inmiddels goed in, en ik heb daarvan gebruik gemaakt door de leden er nog even op te wijzen, dat het altijd een goed gebruik is geweest, en ook moet blijven, dat aan het eind van de avond de zaal weer in de oorspronkelijke staat wordt teruggebracht, en dat dat een gezamenlijke activiteit is.

Na die intermezzi  namen we de draad weer op. We gingen aan de slag met de “Soep van Toos”, oersterk en kraakhelder. Als je er over nadenkt is het toch wel heel bijzonder dat Toos met een 19 jaar oude nalatenschap van haar man Wim deze avond tot een feest maakt. Vanaf hier, nogmaals dank Toos!

Ik  schreef: we gingen aan de slag…”, maar het was voornamelijk Wouter Jan die aan de slag ging en ons een overzicht gaf van alle manieren waarop je geur en smaak van vruchten en fruit in de likeur terecht kunt laten komen: macereren, digereren, percoleren en ophangen, om de belangrijkste maar eens te noemen, maar voor de gemakzuchtige: je  kunt de essences ook gewoon kopen (in de Wijkgaard bijvoorbeeld)

Zoals we dat bij Wouter Jan inmiddels gewend zijn laat hij het niet bij woorden. Hij bracht een  notenlikeur mee in 4 verschillende gradaties ven zoetheid, (of van droogte als je aan de andere kant begint). De likeur werd gemaakt van onrijpe noten, en was zó lekker dat je je erover verbaast dat ze niet allemáál al in juni worden geplukt!

Vervolgens verliep de avond zoals we dat bij het Gilde gewend zijn, met een “nazit”. We probeerden de bramenlikeur van Alfred waarvan we nu weten dat hij werd gemarcereerd. Magda (ja, ja, still going strong) had ook nog even rond gekeken in de kelders van haar chateau en de rondo-restanten hoefden ook niet meer mee terug naar huis. Een goede avond, met nog een bijeenkomst te gaan.

 

 

                                  000000000000000000000000000

 

De tip van oma:

"Drink ’s avonds een glaasje wijn, dat is goed voor je gezondheid…..

 

 

….en de rest van de fles is goed voor de gezelligheid.

 

                 00000000000000000000000000

 

18  juni: slotmiddag

Het seizoen 2015-2016 is uitermate bevredigend geweest, niet in het minst door de beter dan verwachte opkomst van onze leden op de gilde-bijeenkomsten. En de koek is nog niet op!

Op 18 juni vindt de slotmiddag plaats, in de wijngaard van Jos en Ans Koster in Beusichem. De slotmiddag begint omstreeks 16.00 uur

Even een uitleg over de slotmiddag.

Het principe is eigenlijk heel eenvoudig: we komen bij elkaar en brengen een gerecht mee en een fles eigengemaakte dan wel bij de slijter gekochte wijn (likeur). Die eten en drinken we dan met elkaar op, terwijl we met elkaar praten en lachen.

Een steeds terugkerende vraag betreft de hoeveelheid eten en drinken. Dat is eigenlijk eenvoudig: zoveel als je zelf op kunt. Meer niet, en minder liever ook niet.  Wat je kookt, bakt of braadt bepaal je zelf; doe maar wat je zelf lekker vindt, want meestal kun je dat ook het beste. We zorgen ervoor dat er een BBQ aanwezig is, dus als je vleeswaren meebrengt kun je ze zelf grillen.

(Ik heb overigens nooit de vraag gekregen betreffende de hoeveelheid praten en lachen. Dat is nooit een probleem kennelijk)

Het is wel handig als je voor jezelf een tuinstoel of kampeerstoel meebrengt. Dan ben je zeker van een zitplaats. 

 

 

                     00000000000000000000000000000

 

Tenslotte….

………….rest mij niets dan hier nog even het adres van Jos (en van Ans natuurlijk) te vermelden: Beijerdstraat 4 , 4112 NE Beusichem. Voor alle zekerheid ook nog hun telefoonnummer: 0345-502147.

Harrie               

 

Nieuwsbrief april-mei 2016

Beste vrienden.

Volop werk weer in de wijngaard. Zojuist hebben we de “reserves” afgeknipt. Bij de wintersnoei laten we altijd een extra scheut staan als reserve voor het geval de nachtvorst ons overvalt of voor het geval de gekozen scheut niet wil doen wat we er van verwachten. Als we de reserves verwijderen betekent dat, dat de groei voorspoedig gaat en dat eventuele nachtvorst geen grote schade meer kan aanrichten. Kortom, het prille is uit het voorjaar, en het wordt zomer!

Voor ons gilde betekent dat, dat we nog twee bijeenkomsten hebben te gaan. Na een echt wel succesvol seizoen verwachten we toch nog twee hoogtepunten: de slotbijeenkomst,  maar voor we zover zijn nog een bijzonder evenement: “de soep van Toos” .

Maar eerst nog even een sfeertekening van de april bijeenkomst van de hand van Jos:   

Gildeavond april 2016

De opkomst was zeker niet slecht: 17 belangstellende leden bezochten de avond, en we mochten een introducé verwelkomen.

 De oproep van Harrie om onze voorraad aan wijnen aan te vullen is succesvol geweest. Een ieder hartelijk dank hiervoor.

De voorzitter opende de avond met enkele huishoudelijke mededelingen. Tevens maakt hij melding van het feit dat Han Joling ons gilde gaat verlaten. Han heeft de beslissing genomen om zijn grondboor (als bodemonderzoeker) bij het grove vuil te zetten en een nieuwe start te gaan maken als bakker. Wij wensen Han  hierbij veel succes.

Gisten en andere toeslagstoffen, het hoofdonderwerp van de avond. Als spreker is uitgenodigd Peter van der Laar. Peter is voedseltechnoloog, afgestudeerd in Wageningen en al ruim 30jaar actief als hobby wijnmaker. Vooral als maker van vruchtenwijnen. De rode draad in de presentatie is vooral je zelf beperkingen opleggen bij het maken van wijn.

 Als we een catalogus van een willekeurige leverancier van wijnmakers -  benodigdheden opslaan zien we tientallen artikelen (toeslagstoffen) om problemen in de wijn op te lossen. Klaringsmiddelen, geurverdrijvers, smaakverbeteraars, ontzuurders enz. om maar enkele groepen te noemen. Het toevoegen van deze stoffen is min of meer “het paard achter de wagen spannen”  We sleutelen aan de wijn en weten niet exact het effect hiervan op termijn. Niet alleen de hobby wijnmaker maar vooral ook de commerciële wijnmakers maken overvloedig gebruik deze toeslagstoffen. Veel beter is het voorkomen van “problemen” in de wijn.

Het maken van een goede wijn start dus in de wijngaard.  Een goede bodemcultuur en juiste teelt zijn voor bepalend voor de geur en smaak van de wijn. Deze (groene) componenten worden in de druiven opgeslagen en door de gist vrijgemaakt. Cruciaal in het maakproces is de vergisting. Immers hierbij komen de geur – en smaak componenten vrij, zowel de goede als slechte. Door de keuze van gistsoort en procesbesturing bij het vergisten kunnen we de aard en intensiteit hiervan beïnvloeden.

Als voorbeeld: te zuur:

 Oorzaak:                                   appelzuur

Oplossing chemisch                    behandel conform dubbelzout methode

                                                   risico  zoute wijn

Oplossing procesbesturing:          koude stabilisatie

                                                   malolactische gisting bevorderen

 

Zo kan de wijnmaker door het spelen met de temperatuur, gist keuze, besturing gistingsproces de geur en smaak van de wijn sterk beïnvloeden zonder gebruik te maken van extra toeslagstoffen. Ook de commerciële wijnmakers uit de nieuwe wijnlanden passen deze methode toe. Ter afsluiting van de presentatie hebben we 2 Franse wijnen en 2 Nieuw-Zeelandse wijnen geproefd om het verschil tussen de beide methoden te kunnen onderscheiden.

 

Al met al een leerzame avond gecombineerd met de nodige gezelligheid. Om ca 11.30uur hebben we de zaal kunnen sluiten.

 

 

                                  000000000000000000000000000

 

Wat is het beroep van je vader?"

"Hij is een goochelaar."

"Wat spannend. Wat is zijn beste truc?"

"Die met die zaag en een vrouw in een kist."

"Indrukwekkend!"

"Heb je broers of zussen?"

"Eh... twee halfzussen..."

 

                 00000000000000000000000000

 

20 mei: de soep van Toos

Het was een bijzonder moment op de ALV van 2015, toen Toos Hazendonk het woord nam en vertelde dat de activiteiten van haar man Wim indertijd hebben geleid tot de productie van een bijzondere “fond”. (Een fond is de basis van een soep, een soort bouillon, waar je op alle mogelijke manieren een persoonlijke soep van kunt maken). Toos bood deze “fond” aan het Gilde, om er een bijzondere avond van te maken.

Natuurlijk grepen we dit aanbod met beide handen aan, en op 20 mei is het dan zo ver. Chef kok is Wouter Jan, die samen met Inge de mogelijkheden heeft uitgewerkt. We laten Wouter Jan hier even aan het woord:

Hoi Allen,

 

Zoals  besproken tijdens de afgelopen alv zullen inge en ik iets verzorgen met de soep van toos. Het idee is om met 2 soorten likeuren aan de slag te gaan. Noten-likeur (Frans en ik hebben sterk verschillende recepten) en een cointreau achtige likeur omdat Toos haar man dat veel maakte.

 

De onderwerpen:

·         Stukje kennis opbouw over de verschillende manieren van smaak en geur winnen uit de “oogst” t.b.v. de likeur. Denk hierbij aan trekken, koken/distilleren, macereren, percoleren, enz.. Aandachtspunten zijn wanneer welke, wat zijn voor en nadelen, uitvoeringstips, .....

·         Recepten voor de 2 soorten likeuren, variërend van basis-ingrediënten tot kant en klare essence-flesjes.

·         Geïnteresseerden aanwezigen krijgen een flesje soep van Toos mee om daar zelf mee aan de slag te gaan. Het is natuurlijk leuk om de resultaten op een later moment gezamenlijk te proeven en te beoordelen.

·         Overige ideeën en aanvullingen die jullie hebben.

Tot zover Wouter Jan.  Het doet mij sterk denken aan de avond waarop we kruidenlikeuren hebben gemaakt. Dat was destijds een gigantisch succes, en zo iets zit er nu weer aan te komen. Kom dus allemaal soep trekken uit de pot van Toos (en van Wim dus eigenlijk). Dit is dé gelegenheid om eens iets uit te proberen wat je altijd al hebt willen maken, maar niet goed durfde. Wees eens dapper en stop wat bijzondere ingrediënten in de soep. Je weet wel, een beetje van Maggi en de rest van jezelf….

Niet vergeten om zelf even een flesje mee te brengen!!

 

Het zal best wel een beetje rommelig worden; en dat hoort ook zo. We rekenen er dus op dat je na afloop ook even mee opruimt. Wel zo lekker voor de volgende gebruikers van de zaal.

 

                           0000000000000000

Twee mannen zitten aan de bar. Zegt de ene: ”nou, jij bent ook gezellig, je zit al een uur aan de bar, en je doet je mond niet open. Je zit maar naar de kapstok te staren. Dat doe ik toch ook niet!”

Zegt de ander: “dat heeft ook geen zin, want jouw jas is twee uur geleden al gestolen!”.

                     00000000000000000000000000000

 

Tenslotte….

………….rest mij niets dan de wens uit te spreken dat jullie allemaal aanwezig bent op de gildeavond van 20 mei. Laten we ook van het einde van het seizoen een succes maken.

Harrie               

 

 

Nieuwsbrief maart 2016

Beste vrienden.

Naar goed gebruik hebben we het verslag van de gilde-avond van maart gesplitst. Het eerste deel van de avond was het Algemene Leden Vergadering. Het verslag daarvan kregen jullie al afzonderlijk in jullie mailbox. Dat hoort ook zo, omdat de website voor eenieder toegankelijk is, en de ALV notulen zijn alleen voor leden. Zodoende dus…. 

Nadat de hamer gevallen was die de sluiting van de ALV aankondigde, zijn we niet meteen naar huis gegaan. Écht niet!    

Gildeavond maart 2016

Wat door mij vooraf werd beschouwd als een “sake-avond”, werd dank zij Inge en Wouter Jan een heuse Japanse avond. De heerlijkste sushi ’s werden ter plaatse (!) bereid, en vormden de inleiding tot een leuke nazit na de Algemene Ledenvergadering. Want sake is best lekker, maar de combinatie met de sushi maakt het helemaal onweerstaanbaar.

Het was wel jammer dat ik me zo verschrikkelijk moest concentreren om geen saté te zeggen, maar sake. Na enige tijd begon dat een beetje een obsessie te worden, maar nadat we enige glaasjes hadden geproefd ging het beter.

Doel van de “lezing” was om vast te stellen of de sake nu lekkerder was als hij koud wordt gedronken of warm. Geen wonder dat deze discussie al decennia lang de gemoederen in Japan en ver daarbuiten bezig houdt.  Ook wij kwamen niet tot een eensluidend oordeel.

Wel wisten we dat de sushi lekker was! Tot de laatste verdwenen waren!  

Voor mij altijd weer een fenomeen dat een ALV die bij de meeste verenigingen verafschuwd wordt, bij ons altijd weer uitdraait op een gezellig samenzijn.

 

 

                                  000000000000000000000000000

 

Stond er gisteren in mijn stamcafé

een man aan de toog en die vroeg:

5 pintjes, 2 cola's en 3 koffies.

Vroeg de barman: "Wil je er een dienblad bij?"

Waarop die man antwoordde:

"Nee joh, ik heb m'n handen zo al vol genoeg!"

 

                 00000000000000000000000000

 

8 april: gisten en toeslagstoffen

Gezelligheid is erg belangrijk, wij leden willen méér! Het bleek alweer eens tijdens de ALV: We willen leren en onze techniek verbeteren. Daarom komt iedereen volledig aan z’n trekken tijdens de komende bijeenkomst op 8 april.

In het algemeen weten we allemaal wel dat je van slechte druiven geen lekkere wijn kunt maken (wel lekkere cognac overigens). De smaak van de wijn wordt voor 95% in de wijngaard bepaald. Bodem, druivenras, zon, rijping en verzorging zijn de belangrijkste factoren die de smaak van de wijn beïnvloeden. Maar….., de resterende 5% komen op het conto van de gist, toeslagstoffen en het vakmanschap van de wijnmaker.

Bij alles wat we aan de most, en in een later stadium aan de wijn toevoegen, moeten we ons steeds afvragen wat de invloed hiervan is op de kwaliteit van de wijn. Het is vaak zo dat we proberen één probleem op te lossen en vervolgens twee nieuwe problemen veroorzaken. Om dit te voorkomen willen we aandacht besteden aan de, in grote lijnen, werking en risico’s van gist en toeslagstoffen. Dit betreft (samenvattend) de risico’s ten aanzien van kleur en geur, smaak en afdronk. 

Gisten zijn erg belangrijk: eenzelfde sap geeft twee verschillende wijnen als ze zijn vergist met twee verschillende gisten. Ook bestaan er specifieke gisten voor droge, medium en zoete wijnen.

Toeslagstoffen zijn er onder andere voor het :

- opstarten vergisting (gistvoedingszouten)

- ontzuren most (neerslagkalk)

- verlagen oppervlakte - spanning (enzymen pecto)

- klaringsmiddelen (bentoniet, gelantine/kiselsol en vislijm

- geurverbeteraars (actieve kool)

- ontzuren wijn (dubbel zout)

- smaak verbeteren (chips eiken)

Maar we zijn hier nog niet eens uitputtend; kijk er de catalogus van Brouwland maar eens op na, of grasduin eens in de Wijkgaard.

Jullie weten dat het gemakkelijk is om eenvoudige zaken  moeilijk te maken, maar dat het moeilijk is om moeilijke zaken eenvoudig te maken. We zijn verheugd dat we er in zijn geslaagd om een spreker te “strikken” voor onze Gildeavond van 8 april, die het laatste als geen ander beheerst. Ik beloof jullie dat het de moeite waard wordt.

In de na-zit willen we natuurlijk wel wat proeven. Daarom nodigen we jullie graag uit een fles uit jullie eigen kelder mee te brengen om gezamenlijk te proberen. Het zou vooral leuk zijn als jullie een wijn uit eigen voorraad kunnen meebrengen die op het punt staat gebotteld te worden. Samen zouden we deze kunnen bespreken, met in ons achterhoofd datgenen wat we vanavond hebben gehoord over toeslagstoffen (voor gist is het dan te laat).

Overigens, het lijkt mij weer typisch zo’n avond om een introducé(e) mee te brengen. We bieden de ideale mix van kennis en vermaak!, en misschien levert het wel een nieuw lid op!

                           0000000000000000

Om alles even te relativeren: hier volgt een artikel uit Express.be over wijnkeuringen. Vooral de paragraaf “smaak” is het lezen waard. Mijn conclusie: laat je niet gek maken vooral niet als jouw wijn géén veelbelovende lavendel aroma heeft.

Wijnfraude is van alle tijden. En het is tegen voormelde achtergrond dat de Amerikaan Robert M. Parker, een invloedrijke wijn-journalist uit de VS, in 1978 zijn wijngids zou lanceren. The Wine Advocate en Robert Parker behoren inmiddels tot de meest invloedrijke stemmen in de wijnindustrie. Parker proeft meerdere duizenden wijnen per jaar. Deze wijnen worden ingedeeld op een 100-punten schaal. Wijnen met meer dan 90 punten zijn de A-wijnen. De gouden medailles die Parker uitreikt zijn dermate invloedrijk dat gerenommeerde wijnhuizen makkelijk 1 miljoen dollar besteden om hun wijnen in de competitie te brengen. Een fles die 1 punt stijgt binnen Parker's systeem wordt gemiddeld 7% duurder.

Tot daar het goede nieuws, want in essay dat in The Wall Street Journal verscheen, maakt Robert Hodgson, een gepensioneerd hoogleraar statistiek (en amateur-wijnkenner), brandhout van dit soort gidsen. Hodgson verbaasde zich over het feit dat de uitkomsten van wijnproeverijen en -competities elkaar zo vaak tegenspraken. Een wijn die in de ene competentie aan de top staat, wordt in een andere in de vernieling geschreven. Hij legde een reeks keuringen naast elkaar en kwam tot vaak halucinante conclusies:

1. Smaak: uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat zelfs de meest doorgewinterde wijnkenner niet meer dan 3 à 4 smaken uit elkaar kan houden, maar een fles Silverado Limited Cabernet Sauvignon uit 2005 werd door de Wine News omschreven als: ‘stofferig, krijtgeuren met een vleugje munt, pruim, tabak en leder. Smaakvolle kers met een parfum van gerookte eik'. 8 geuren of smaken dus. Exact dezelfde wijn krijgt op The Wine Advocate de omschrijving: ‘veelbelovend aroma van lavendel, geroosterde kruiden, bosbessen en zwarte bessen.' 12 smaken dus om een en dezelfde fles te omschrijven en geen enkele van de 12 smaken komt in beide omschrijvingen voor.

2. Beïnvloeding: Tien jaar geleden liet de Franse onderzoeker Fréderic Brochet 57 Franse wijnexperts twee identieke, middelmatige Bordeauxwijnen proeven. Een werd uitgeschonken in een Grand Cru-fles, de andere in een fles waarin normaal huiswijn wordt bewaard. Conclusie: de Bordeaux in de Grand Cru-fles kreeg excellente kritieken; dezelfde wijn uitgeschonken als tafelwijn werd door de meerderheid van de experts omschreven met adjectieven als ‘ongebalanceerd' en ‘plat'.

Daarop vroeg en verkreeg Hodgson de medewerking van een van de belangrijkste jury's van wijnen in de Verenigde Staten (California State Fair Wine Competition) voor een langjarig onderzoek. Die jury van zeventig leden proeft normaliter 100 wijnen in twee dagen. Ook hun gezag is groot, want hun bevindingen bepalen het lot van de wijnen op de markt. Hodgson schotelde deze jury opnieuw 100 wijnen voor, maar zonder dat ze het wisten kwam iedere wijn vier keer voor in de test. Resultaat: eenzelfde wijn kreeg beoordelingen die gemiddeld 4 punten uit elkaar lagen. (85 werd 81 en daarna 89), maar er waren ook verschillen tot 10 punten (waarbij 79 eerst 89 en dan 69 werd). Hodgson deed die testen verschillende jaren na elkaar en ook dat leverde verrassingen op, want juryleden die het ene jaar redelijk consistent waren geweest in hun beoordelingen, bleken een jaar later juist klungels. Hun ogenschijnlijk rechtlijnige bevindingen leken een jaar later gewoon toeval te zijn geweest. De resultaten werden in januari gepubliceerd in het Journal of Wine Economics. En de resultaten waren niet mooi: de jury had geen verstand van wijn. Erger nog, in september maaket de nieuwsbrief The California Grapevine de beste wijnen van het jaar bekend. Toen Hodgson de gegevens onderzocht bleek dat wijnen die in een categorie goud wonnen meestal kansloos waren in andere categorieën. ‘De medailles leken willekeurig te zijn verdeeld, met een kans van 9% dat eender welke deelnemende wijn wel ergens goud zou winnen. De toekenning van de medailles is identiek aan het toekennen van een prijs met een enkel criterium als maatstaf: geluk!', schreef Hodgson in zijn slotconclusie.

Bron: Express.be (17 nov 2009)

(Tussen haakjes) misschien zijn er toeslagstoffen die alsnog voor een veelbelovend aroma van lavendel kunnen zorgen….

 

                     00000000000000000000000000000

 

Tenslotte….

………….rest mij niets dan de wens uit te spreken dat jullie allemaal aanwezig bent op de gildeavond van 8 april. Laten we ook van het einde van het seizoen een succes maken.

Harrie               

 

nieuwsbrief februari 2016

Beste vrienden.

We raken  al weer lekker op stoom met het Gilde. Na een geslaagde nieuwjaarsbijeenkomst volgde alweer een buitengewoon geslaagde, soms zelfs hilarische avond over Georgische wijnen. Lees meer in het hierna volgend verslag van de hand van Piet. Als jullie dat hebben gelezen kom ik er weer in om jullie voor te bereiden op onze volgende bijeenkomst.

 

Verslag gildebijeenkomst februari 2016

GILDEAVOND 12/2 1016

 

Programma: kennismaking met een geheim wijnland. Goede opkomst, 22 man/vrouw.

Theo Verhoorn maakte er een hele leuke voorstelling van. Het was GEORGIE . Theo was hier ook nog nooit geweest, of de wijn gedronken.

Hij had in Nederland drie wijnen gekocht, die we met traditioneel gezang( en plezier) geproefd hebben.

 

We kregen een complete beeld van  de geschiedenis van Georgië :oudste wijnland, vondsten van 8000! jaar oud, in de 17e eeuw was er geen land met zoveel kwalitatief goede wijnen. Er zijn 525 soorten wijnstok bekend,, waarvan er nog 38 worden gebruikt. We zagen de opbouw van de stenen kruiken en het ingraven, voor een stabiele temperatuur en het openen van de kruiken onder luid gezang.

De wijn heeft dan alle tijd op de most gestaan. We zagen in een volgend filmpje de moderne werkwijze, met RVS vaten, in mooie wijnhuizen.

We hebben twee witte en een rode geproefd. De eerste wit, MTSVANE wordt de Riesling van de Kaukasus genoemd.  Goeie waardering ,niet complex wel smakelijk, voor een prijs van € 8 euro.  De 2e, gemaakt van de RKATSITELLI druif  kwam uit zo'n stenen vat. Deze kreeg de minste waardering. Zoals Teun zei:  Wijn van een beginner, die je niet aan je gasten schenkt. Deze is te koop voor € 13 euro. De derde wijn was een Rode SAPERAVI druif uit 2011, waar Wim een 8,5 voor gaf.  José : “hier drink je makkelijk teveel van”. Krachtig rood, oorzaak rode schil en vruchtvlees, veel eikenhout. Prijs €10 .

Tot besluit een onderzoek of we goed opgelet hadden. Heel streng, een letter fout mocht net. Uitslag 2--3-4-5 vragen goed.

Harrie en José hadden er beide 7 goed en hebben in een shoot out nog een laatste gevecht geleverd. Het was uiteindelijk Harrie die won.

 

Mij was geruststellend gezegd dat het verslag een weergave van de sfeer hoefde te zijn. Dit was een leuke avond.

 

p.s. vergeten dat er bij aanvang, gelegenheid was een vraag te stellen. Ditmaal van mij: “hoe kom ik aan de aceton geur in mijn wijn”. Het kan door slechte hygiëne  komen. Dit betrof  15 liter gemaakt van diverse oude jams. De behandeling en hygiëne was verder hetzelfde als anders. 

Het is de bedoeling dat deze gelegenheid tot het stellen van een vraag , er bij elke bijeenkomst is.

 

piet van liempt

 

Bedankt voor het verslag Piet! Het verslagje hoeft inderdaad niet letterlijk de avond te beschrijven, maar moet iets van de sfeer vertellen. Daar ben je goed in geslaagd.

 Hoewel Theo zich niet helemaal lekker voelde, had hij zich toch met hart en ziel op het onderwerp gestort, met een vooral vrolijk resultaat. Maar dat vrolijke kwam dan voornamelijk door het gezang van de Georgiers, en vervolgens van de Rivierenlanders. Als we geen wijn meer maken beginnen we gewoon een zangkoor. En die quiz achteraf…net als met de laatste veilingen worden de regels ter plekke bijgesteld. Maar leuk was het wel!

                                    ---000---

Even twee mopjes

Karel is bergbeklimmer maar geen al te beste, Tijdens een winterse klimtocht komt hij op een berg vast te zitten en belt in paniek 112.

 

Na verloop van tijd draait en een helicopter om te berg en een man roept: “dit is het Rode Kruis”

Waarop Karel terugroept:  ik heb al gegeven!”

 

                                  ---000---

 

Een Groningse boer wou een brommer kopen; had gehoord, dat ze in "Holland" veel goedkoper zouden zijn, als in het Groningse land. Dus ging hij met z'n knapzak met de trein naar Amsterdam. Aangekomen op het Waterlooplein had hij al gauw een brommer op het oog, die hem wel zinde. De Amsterdamse verkoper meende dat de boer nog wat twijfelde en dacht; ik moet er nog even een schepje bovenop doen en zei: "Meneer, dit is zo'n puik brommertje; als u op maandagochtend om 8 uur uit Amsterdam vertrekt, bent u om 8.15 uur al in Zaandam." Waarop de Groningse boer zei: "Dan moet ik die brommer niet." "Waarom niet?" vroeg de verkoper. De Groningse boer: "Ik zou niet weten wat ik op maandagochtend om 8.15 uur in Zaandam zou moeten doen!"

 

                                    ---000---

 

In het kader van de rubriek “nutteloze informatie” volgt hier een bijdrage over ….. Glazen kurken


In 2002 werd in Duitsland (waar anders?) een glazen kurk ontwikkeld en gepatenteerd. Deze glazen kurk heeft alle voordelen die een schroefdop ook heeft – geen TCA overdracht, makkelijk te openen en sluiten én de mogelijkheid om lucht door te laten. Uiteraard is deze afsluiting duurder dan de schroefdop, maar niet duurder dan een goede natuurlijke kurk. Een goede, hoge kwaliteit natuurkurk kost tussen de 1 en 2 euro. Daarnaast kan de consument deze glazen kurk ook voor andere flessen (her)gebruiken of in de glasbak deponeren. Iets wat hem ook nog eens natuurvriendelijker maakt, een voordeel dat een schroefdop niet heeft. Bovendien geeft het ook niet zo’n supermarktgevoel wanneer je de wijn opent. Sterker nog, deze afsluiting kan er juist zeer chique uitzien en biedt volop mogelijkheden om er iets moois mee te doen qua design. Een betere én natuurvriendelijke oplossing voor het kurkprobleem dus.

 

( trichlooranisol (TCA) besmetting is een besmetting van de wijn veroorzaakt door de kurk)

                                         ---000---

 11 maart 2016

Het is weer Algemene Leden Vergadering. Ik stuur jullie separaat met een email de agenda van de ALV alsmede het jaarverslag van de secretaris, het financieel verslag van de penningmeester, en het verslag van de vorige ALV. Jullie kunnen je daar tijdens de ALV over uitspreken.

Vervolgens hebben we nog wat bestuurszaken te regelen. (zie daarvoor de agenda), en dan komt het belangrijkste deel van de avond. Dan mogen jullie inspreken hoe de koers van het Gilde in het komend jaar moet zijn. Misschien hebben jullie wel ideeën voor een leuke avond, of wensen ten aanzien van het programma. Let wel : de vereniging is niet van het bestuur maar van de leden!!

Nu kan het natuurlijk zijn, dat je die avond niet kunt, maar toch een goed idee hebt (of een wens) . Schrijf hem op en stuur hem voor de vergadering naar mijn email adres harrie.driessen@gmail.com. Ik zorg dan dat het in de vergadering besproken gaat worden.

En dan,  is het dan klaar? Natuurlijk niet!

José en ik zijn vorig jaar naar Japan geweest en we hebben daar kennis gemaakt met land en volk, maar ook met de nationale drank : de SAKE.

We zijn daar erg van gecharmeerd geraakt en ik heb er wat over uitgezocht dat ik graag met jullie wil delen. En natuurlijk heb ben we ook wat flessen buitgemaakt, want ik kan er wel over praten, maar dan weten jullie nog niet hoe het smaakt.

Het wordt vast weer een toppertje…

                                    ---000---

Tenslotte…

…..hoop ik dat we weer een “full house” hebben op vrijdag de elfde.

harrie

                 

 

nieuwsbrief januari/februari 2016

Beste vrienden.

De eerste nieuwsbrief van 2016 alweer: niet al te lang maar wel weer informatief . We starten met het verslag dat Astrid maakte van de nieuwjaarsreceptie, en we eindigen met de uitnodiging voor de volgende bijeenkomst. Misschien komt daar nog wat tussenin, hoewel…. Onze leden zijn niet zo “schrijfgraag”. Het woord is dus aan Astrid.

 

Verslag gildebijeenkomst januari 2016

Hallo allemaal 

 

Nieuw jaar wensen is toch altijd weer een goed begin van het jaar .

Ondanks  deze roerige tijd is het fijn om met elkaar er een klein feestje van te maken.

 

De champagne vloeide overvloedig, en naar mijns  inziens prima te drinken

Er waren ook weer tongstrelende hapjes. Vooral het vruchten toetje was overheerlijk

Ik zou het recept graag willen hebben. Als klap op de vuurpijl , kon iedereen nog meedoen aan de verkoping bij opbod van champagne emmers en een prachtige fles in een soort krat.  De gelukkige bezitters kunnen weer aan de slag. Nadat iedereen was bijgepraat en verzadigd was, kan ik terug zien op een zeer geslaagde bijeenkomst .

 

Uiteraard wens ik iedereen die er niet was een voorspoedig  gelukkig en gezond 2016 toe 

vriendelijke groet Astrid Kok

 

 

Bedankt voor het verslag Astrid!  Met je hartenkreet over het vruchtentoetje ben ik met roerend eens.  Ook ik weet niet wie de keukenprins of prinses was die het heeft gemaakt, maar ik wil hem of haar graag uitnodigen mij het recept toe te sturen, zodat ik via de nieuwsbrief er iedereen van kan laten genieten.

                                    ---000---

Even een mopje

 

Elke vrijdagavond ontvangt een café-eigenaar het doofstomme vrijgezellenclubje. Als hij op vrijdagochtend ziek blijkt te zijn, belt hij zijn broer op: "Zeg Jan, ik ben ziek. Maar vanavond komt dat doofstomme vrijgezellenclubje, en dat zijn goeie vaste klanten. Dus ik kan het niet maken om het café gesloten te houden. Zou jij vanavond voor mij willen invallen?" Zijn broer vindt het niet erg om in te vallen. Hij gaat van te voren nog even langs bij Kees om instructies te krijgen. "Het is helemaal niet moeilijk," zegt Kees, "die jongens drinken de hele avond alleen maar bier en borrels. Als ze een vinger opsteken, dan willen ze bier, en als ze twee vingers opsteken dan willen ze een borrel. Dat is alles."
Die avond gooit Jan het café open, en daar komt de doofstomme club. Jan neemt de bestellingen op: bier, borrel, bier, bier, borrel... Alles gaat goed. Maar plotseling beginnen de doofstommen allemaal met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Jan weet niet goed wat hij moet doen. Hij gooit 50 frikadellen in de frituur, en serveert daarna broodjes frikadel uit. De doofstommen beginnen te eten, drinken nog wat, en even later beginnen ze weer met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Ten einde raad belt Jan zijn broer op: "Zeg Kees, in het begin ging het goed, maar nou beginnen ze steeds met hun hoofden te draaien en hun monden te happen. Ik snap echt niet wat ze willen." "O sorry," zegt Kees, "dat ben ik vergeten te zeggen: dan zitten ze het clublied te zingen."

                                    ---000---

 

In het kader van de rubriek “nutteloze informatie” volgt hier een bijdrage over karaffen.

 

Wijnkaraf reinigen of schoonmaken

Karaffen worden gebruikt om de wijn te decanteren. Bijkomend voordeel is, dat de kleur van de wijn al is te controleren voordat deze in het glas wordt geschonken.

 

Het is lastig om met een borstel de wijnkaraf schoon te maken. U kunt er niet bij. Als wijn wat langer in de karaf staat (wat natuurlijk niet de bedoeling is), of andere drank in de karaf heeft gezeten kan er wel aanslag ontstaan.

 

U kunt een karaf goed schoon krijgen door deze te vullen met lauw water en bleekwater. Even laten draaien en laten weken. Hierna goed spoelen.

Soms koop ik wel eens een oude karaf op de antiekmarkt. Meestal zit er nogal hardnekkige aanslag in.

Ik gebruik dan altijd een alternatieve methode: de karaf vullen met water en er dan een steradent tablet in oplossen. De vorm van de karaf is toch zodanig dat je er niet per ongeluk ook je gebit in gaat reinigen!

 

 

                                         ---000---

 12 februari 2016

De eerste reguliere gilde-avond van 2016 kunnen we weer het een en ander verwachten, maar ik weet nog niet precies wat. Het is nog een verrassing, en, Theo kennende, wordt het weer een plezierige verrassing.

Hij heeft er zelf het volgende over geschreven:

?  WIJNLAND  ?

 

Op de Wijngildeavond van 12 februari staat een land centraal, waarvan ik vermoed dat er maar weinigen (of niemand) van jullie zijn, die ooit een wijntje uit dit land hebben geproefd.

Het is een land waar archeologische vondsten hebben aangetoond, dat de inwoners van dit land hier al 6000 jaar voor Christus grote hoeveelheden wijn produceerden.

Tot nu toe de oudste “wijnvondsten” ter wereld. De 12de februari ga ik meer over dit land vertellen, laten zien, laten horen en natuurlijk laten PROEVEN, en er afsluitend ook nog wat vragen over stellen (waarbij misschien ook nog wat te verdienen valt). Wie weet tot de 12de februari!

 

Groet, Theo

 

                                    ---000---

Tenslotte…

…..hoop ik dat we weer een “full house” hebben op vrijdag de twaalfde.

harrie

 

 

nieuwsbrief december 2015

Beste vrienden.

De laatste nieuwsbrief van 2015 alweer, dus niet vanonder de notenboom op De Volharding, maar vandaag vanonder de kerstboom in Beusichem, wat op zichzelf ook niet verkeerd is. We laten eerst Theo aan het woord, die verslag gaat doen van de Gilde-avond van november. Het woord is dus aan Theo.

 

Verslag gildeavond december 2015

Een Hongaarse wijngildeavond,

Op deze laatste WBR - gildeavond van dit jaar hadden José en Harrie aangekondigd hun Hongaarse wijngeheimen te willen gaan delen (en laten proeven) met de aanwezigen. Zoals jullie weten wonen deze import Beusichemers (maar wel échte Tilburgers, zoals ik) al weer enkele jaren, voor een groot deel van het jaar, in het land van de goulash.  Het was weer afwachten hoeveel WBR-leden zich geroepen hadden gevoeld om te komen.  Dat waren er gelukkig een hoop. Ruim 20 leden wilden  die Hongaarse geheimen wel eens aanhoren en vooral proeven!

Harrie had snel de beamer en zijn notebook in de startpositie dus we konden beginnen.Hij presenteerde zich als “Theo Eerdmans” met zijn lieftallige assistente “Maud” (alias José).Deze aankondiging werd door de “ouderen” onder de WBR-leden (en dat zijn er behoorlijk wat ) met luid applaus ontvangen.  

 Harrie’s  presentatie begon met het tonen van de belangrijkste wijnregio’s van Hongarije. Dat waren Tokaj, Eger, Villany, Noord- en Zuid Balaton. Zo zou ook de volgorde van het nader informeren en proeven ook verlopen. Harrie had, zoals aan het einde van zijn presentatie zou blijken,  93!  sheets op het witte doek getoverd. Jullie zullen begrijpen dat ik als “verslaglegger” van deze happening deze niet allemaal ga toelichten. Er waren een groot aantal afbeeldingen/foto’s bij en die kunnen vooralsnog niet opgenomen worden in de WBR-nieuwsbrief. 

De eerste regio was dus de Tokaj. Deze wijnstreek ligt  in het uiterste noorden van Hongarije. De te proeven wijn uit deze streek was de “Harslevelü . Een droge witte wijn, maar over de droogheid verschilden de meningen. Lekker vonden we hem wel.

 De tweede wijnregio Eger, is genoemd naar de stad Eger, volgens Harrie de mooiste stad van Hongarije. De trots van Eger is de Egri Bikaver (“Stierenbloed”) een stevige, kruidige rode  wijn met een alcoholgehalte van 13 à 14½%. Volgens de legende deden de vrouwen van Eger stiekem Stierenbloed in de wijn, om hun mannen meer “pit” te geven! Deze werd ook geproefd, en over het resultaat (of de WBR-mannen ook meer pit hadden na het proeven) horen we wel van onze vrouwen op de WBR-nieuwjaarsbijeenkomst.

 Toen was de streek ten noorden van het Balatonmeer aan de beurt. Een streek die volgens Harrie zich kenmerkt als liefelijk en pretentieloos. De te proeven wijn, die zich iedereen liet welgevallen, was de Furmint.  De tweede wijn uit deze streek was de Juhfarkú, waarvan de trossen lijken op lammerenstaarten. Deze, volgens de presentator, wat boerse wijn werd ook geproefd en goed bevonden. Overigens op deze Hongaarse wijnavond zijn veel wijnen geproefd, niet zo verwonderlijk de organisatoren zijn per slot van rekening Brabanders, die lusten wel een slokje.   

Daarna ging de reis naar de zuidelijke streken van het Balatonmeer, daar was de wijn liefelijk, pretentieloos maar vooral charmant, zoals Harrie vertelde. De uit deze streek afkomstige “Italiaanse Riesling” de Olaszriszling,  konden we ook met onze neus en smaakpapillen  beoordelen. De proefavond werd, na de Irsai oliver (Gewürtzstraminner-achtig) geproefd te hebben, afgesloten met  een glaasje Kékfrankos uit de Villany .

 Ter afsluiting vatte Harrie de Hongaarse wijnen samen door deze te karakteriseren als eenvoudige (eerlijke) wijnen, meer wit dan rood en voor iedereen betaalbaar! Ik vond de geproefde wijnen een ieder geval lekker.

Bij het legen van de laatste glaasjes ontspon zich overigens nog een waar veilingspektakel.  

Frans had een cursusmap “Wijn maken voor gevorderden” in de aanbieding, en deze werd geveild. De spelregels van deze veiling, zijnde een  “Amerikaanse veiling”, werden ons pas achteraf door Piet uitgelegd. Resultaat was, Piet had de cursusmap, en de overige leden die geboden hadden moesten, evenals Piet natuurlijk,  ook het beursje trekken.  Al met al weer een zeer geslaagde WBR-wijngildeavond en nu op naar onze nieuwjaarsbijeenkomst op 9 januari!

 

Groet, Theo.

 

Bedankt voor het verslag Theo! José en ik vonden het leuk om te doen. Hilarisch was echter de veiling. Echt een “toppertje”.  Moeten we vaker doen, achteraf de regels uitleggen….

                                  ---000---

Even een mopje

Een bus met dwergen is op weg naar een dwergencongres.

Binnen 5 minuten na vertrek staat een dwerg bij de chauffeur: "Ik moet plassen!" De chauffeur knorrig:" Ja, heb ik dat, dadelijk wil iedereen plassen. Ik stop bij het eerste beste café en daar stapt IEDEREEN uit en gaat plassen, begrepen?" Zogezegd, zo gedaan, bij het eerste het beste café stappen alle dwergen uit en gaan naar de WC. Als ze klaar zijn, lopen ze met z'n allen in een rij het café weer uit.

Een dronken klant ziet dan pas de meute het café uit sjokken. "Krijg nou wat!" roept ie tegen de caféhouder, "heb je dat gezien: Je voetbalspel loopt weg!"

                                  ---000---

Hier had jouw bijdrage aan de nieuwsbrief kunnen staan.

                                  ---000---

 

In het kader van de rubriek “nutteloze informatie” volgt hier een bijdrage over wijnglazen. (had overigens net zo goed over andere glazen kunnen gaan).

 

Wat is een goed wijnglas? Dat hangt natuurlijk af van het soort wijn dat u wilt drinken. In het algemeen gelden de volgende normen waaraan een goed wijnglas moet voldoen:

Er zijn wijnglazen die naar boven juist breed toelopen, dat is eigenlijk voor geen enkele wijn wenselijk.


afwassen van glazen:

Een wijnglas kan het best afgewassen worden in lauw water. Hierna even naspoelen met lauw water en gelijk afdrogen. Voor een glimmend glas kunt u het glas nog even oppoetsen met een speciale glazendoek.

Eventuele kalkresten die bij het gebruik van een vaatwasmachine kunnen ontstaan verwijdert u het best met een beetje verwarmde azijn (met een borsteltje).

 

wegzetten van wijnglazen:

Een wijnglas zet u niet omgekeerd weg. Dan komt er weliswaar geen stof in, maar de geur van de kast blijft hangen in de kelk. Omgekeerde glazen moeten dan meestal weer goed gewassen worden voor gebruik, terwijl normaal neergezette glazen meestal alleen afgestoft hoeven te worden.

 

extra glazen:

Wijnglazen zijn redelijk kwetsbaar. In de meeste huishoudens breekt met enige regelmaat een glas. Indien u een mooi wijnglas in de winkel heeft gevonden is het verstandig enige extra glazen als reserve te kopen. De collectie wil nogal eens wijzigen en het staat bij een diner beter als een tafel gedekt is met dezelfde wijnglazen.

 

Tijdens mijn zoektocht op het wereldwijde web naar informatie over wijnglazen, vond ik nog een belangwekkende visie op een Belgische site over de vorm van wijnglazen die ik jullie niet wil onthouden:

 

“Het is algemeen aanvaard dat de vorm van het ‘ondiepe en brede-mond’ wijnglas een eerbetoon is aan de vorm van de borsten van Marie Antoinette!. Echter, de Grieken beweren dat het is in feite een soortgelijk eerbetoon is aan de voorgevel van Helena van Troje. Aangezien deze laatste even wat warmbloederig was, zijn we geneigd om de Grieken geloven! “ Einde citaat.

Nadat ik dit had gelezen, kan ik er niet meer onderuit: drink ik ergens een glas wijn, probeer ik er steeds maar niet aan te denken wie de vormgeefster zou kunnen zijn van het gebruikte glas!

                                       ---000---

 9 Januari 2016 (zaterdag)

We sluiten hier 2015 definitief af en gaan ons nu volledig richten op de nieuwjaarsreceptie. Voor de nieuwe leden: als jullie verwachten dat het zoiets is als bij de Gemeente, waar burgemeester en wethouders mooi op een rijtje staan om de beste wensen en veel heil en zegen in ontvangst te nemen, dan heb je het mis. Waar wel een overeenkomst is: het is weinig formeel. Natuurlijk is er een woordje van de voorzitter, en natuurlijk schudden we elkaar de hand, en natuurlijk drinken we een glaasje bubbels. 

Waar het verschil in zit is het volgende: alle leden maken voorafgaand aan de receptie een gerecht klaar en brengen dat mee (met een fles om te besproeien) . Altijd komen dan weer twee vragen naar boven:

1. Wat moet ik maken? Het antwoord is simpel: iets lekkers wat je goed kunt

2. Hoeveel moet ik maken? Ook op deze vraag is het antwoord simpel: zoveel als je zelf (met je partner natuurlijk) op kunt.

Het is net als bij de belastingdienst: gemakkelijker kunnen we het niet maken.  Mocht je desondanks nog raad en daad nodig hebben, bel dan met José (je vindt haar telefoonnummer op de ledenlijst) José weet namelijk bijna overal raad op.

Na de presentatie over de excursie gaan we al die lekkere dingen opeten en er een wijntje bij drinken. En dan wordt het nog gezelliger. Er is dan ook veel tijd om ideeën en ervaringen uit te wisselen, prangende vragen te stellen en nader kennis met elkaar te maken.

O ja, het geheel begint om ongeveer 16.00 uur. Een eindtijd is er niet direct…….. Plaats van samenkomst is het vertrouwde lokaal naast de kerk in de Emmastraat in Geldermalsen

                                  ---000---

Tenslotte…

…..rest mij niets dan jullie genoeglijke, prettige, gelukkige, zalige kerstdagen en een bubbelige jaarwisseling toe te wensen.

harrie

 

nieuwsbrief november 2015

Beste vrienden.

Zo, qua bezoekers aantal zitten we in november weer op een prima niveau. Vorige maand stegen we van 5 naar dertien; nu bezochten maar liefst 23 leden de gilde-avond. Ik had een groter stijging al een beetje voorspeld. Immers, het onderwerp van de avond,  “Champagne” doet het erg goed binnen ons Gilde. Desalniettemin is het voor de mensen die hun best doen iets leuks en/of interessant te presenteren altijd belangrijk dat er een goede opkomst is, Enfin, we gaan het volgende maand zien…

 

Nieuw lid

Tot onze blijde verrassing mochten we deze avond een nieuw lid verwelkomen: Alfred van Hemert uit Meteren. Alfred is 24 jaar oud en is de rechterhand van René in de Wijkgaard. Hij is geïnteresseerd in wijnmaken, bierbrouwen en likeur maken. Welkom Alfred, en we hopen dat je je bij ons thuis zult voelen.

 

Verslag gildeavond november

De nieuwe “koffieservice bij toerbeurt” werd deze avond waargenomen door Joke en Ernest Cartigny. Dat was meteen raak: het blijkt op deze manier heel goed te kunnen. Vrij zorgeloos kijken wat dit betreft dan ook uit naar december als Frans voor de koffie gaat zorgen.

 

De beamer stond al aan  en Wouter Jan startte de avond met overtuiging en verve. Hij had deze avond met Jos voorbereid en we weten dat dit duo voor vakmanschap en meesterschap staat op het gebied van champagne.

 

Eerst werden we meegevoerd naar de streek die Champagne heet en die grofweg ligt rond de stad Reims en zich uitstrekt van Wallonië in het noorden tot nabij Parijs in het zuiden. In deze streek ligt de Abdij van Hautvillers waar  de monnik Dom Perignon een methode bedacht om belletjes in de wijn te krijgen. Deze ontdekking heeft de streek voorspoed gebracht  en is de basis onder de grote huizen zoals Heidsieck en Taittinger. Meer dan 2 miljoen hectoliter wordt er jaarlijks van geproduceerd.

 

Van een aantal rassen zoals Chardonnay, pinot meunier en pinot noir wordt wijn gemaakt zoals we dat eigenlijk allemaal doen. Maar dan komt het: er wordt niet gewoon gebotteld, maar er wordt opnieuw suiker en gist toegevoegd. Een plastic dopje erin (wat zou Dom Perignon gebruikt hebben?), kroonkurk erop en dan minstens 15 maanden laten rijpen. Wel steeds draaien en hals naar beneden wegzetten in de “pupitre” zodat de gist naar boven in de hals wegzakt. Tenslotte “afschieten” en aanvullen (met champagne, eau de vie of iets dergelijks) . Tot zover de theorie van het proces.

 

Ademloos hadden we toegehoord, maar nu konden we dan ook gaan proeven. Zelf krijg ik altijd behoorlijk dorst van theorie, dus het kwam goed uit dat we kennis konden maken met de Johanniter champagne  van Jos. Later genoten we natuurlijk ook van het lekkers (muscat-bleu) uit de kelders van Wouter Jan.

 

Het tweede deel van de theorie had betrekking op gradaties van “Extra Brut” tot “Doux”, wat wel nuttig was, want ik sta in de super altijd te schutteren omdat ik het verschil niet weet tussen “brut” en “extra sec”. Dat gaat me nu dus niet meer overkomen!

Verder kregen we uitleg over de soorten (champagne, cremant spumante etc) en de verschillende glazen. (Flûtes of coupes) en de mogelijke grondstoffen (rabarber!).

 

Tenslotte waar het om draait bij champagne: het “dégorgement” of ontgisting.

Eerst de theorie: Alle flessen op de kop, en koelen tot het vriespunt. Dan de hals bevriezen in glycol van -18 graden Celcius. Afspoelen met ijswater. De fles voorzichtig rechtop draaien en openen met een hefboom-opener.  Het stopje verwijdert zichzelf en de duim komt er voor in de plaats. Aanvullen met champagne, cognac, of siroop. (als je siroop gebruikt, ook een gist stop als kalium-sorbaat toevoegen). Dan de stop erin slaan, muilkorven, en minstens twee weken laten rusten. Dat laatste is misschien wel het moeilijkste.

 

Dan volgt de praktijk van het “dégorgement”. Omdat het niet zonder risico van schade is, laten Jos en Wouter Jan dit buiten plaatsvinden, heel sfeervol in het licht van helle bouwlampen.

Hier bleek, dat de hulpmiddelen die zijn gemaakt door Toos’ echtgenoot Wim Hazendonk nog steeds voldoen. Moeiteloos werd de bak met glycol onder het houten flessenrek geschoven en konden de flessen met hun hals erin worden gedompeld. Dan even wachten tot de natuur zijn werk heeft gedaan (ondertussen binnen even een glaasje) en konden de kroonkurk en het stopje worden verwijderd. Wouter Jan’s duim erop, beetje siroop erbij, stop erop en muilkorfje erom.

 

Iedereen blij, en toen nog de “nazit”. Zoals altijd veel verhalen, vragen, tips en nog een slokje voor het slapen gaan. Prima avond, veel geleerd en gelachen. Dank aan Jos en Wouter Jan!

                               -----00000-----

 

2 Mopjes

Een jongen komt voor het eerst in een café, en drinkt wat pilsjes.
De kastelein valt het op, dat met elk pilsje ook het viltje verdwenen is.
'Wil je nog een pilsje?', vraagt de kastelein.
'Doe maar', zegt de jongen, 'maar zo'n koekje hoef ik er niet meer bij.'

 

Een man heeft eindelijk iets gewonnen met bingo: een fles whisky. Hij is dolblij, hij stopt de fles in zijn jaszak en gaat naar huis. Vlak bij zijn huis struikelt hij over een uitstekende steen en als hij overeind krabbelt, voelt-ie iets nats langs zijn been lopen. Hij jammert: "O heer, lieve lieve lieve heer ... laat het asjeblieft bloed zijn ..."

                             -----00000-----

Weetje

Dan heb ik nog een weetje dat ik zelf nauwelijks kan geloven: sommige mensen zijn bang voor….wijn!, als we het volgende artikel mogen geloven, en waarom zouden we niet?

Er zijn bepaalde mensen over de hele wereld die lijden aan een intense angst of haat van de wijn. Deze ziekte staat bekend als oenophobia. Dit is een echte ziekte, maar het komt niet erg vaak voor en de oorzaak is onbekend. Sommige experts geloven dat het misschien iets te maken met een vorm van sociale angststoornis hebben.

                                  -----00000-----

 

Gilde-avond 11 december

De Sint is dan weer vertrokken, en Kerstmis is nog ver, dus dat wordt een volle bak (hoop ik). Oorspronkelijk hadden we “koken met wijn” op de agenda geplaatst, maar daar konden we eerlijk gezegd geen “handjes en voetjes” aan geven. Er zijn wel ideeën, maar het is lastig om daar op een avond in het verenigingsgebouw vorm aan te geven.

Om jullie toch volledig aan jullie trekken te laten komen, hebben we als alternatief een Hongaarse wijnavond georganiseerd. (Zoiets als de Portugeese proeverij tijdens de jubileumviering, maar dan natuurlijk over Hongarije). Een uitgelezen variëteit aan wijnen staan in onze wijnkast op de juiste temperatuur te komen, en ik heb moeite om er vanaf te blijven.

Vanzelfsprekend wordt het geheel opgefleurd met lichtbeelden, en heb ik de nodige achtergrond informatie verzameld om het geheel niet alleen smakelijk, maar ook leerzaam te maken.

Tot ziens dus, op de gildeavond van 11 december!

 

harrie

 

nieuwsbrief oktober 2015

Beste vrienden.

Als je op de eerste gildeavond een opkomst van vijf leden hebt, moet je dan tevreden zijn als je op de tweede avond tweeëneenhalf keer zoveel bezoekers (13) mag verwelkomen? We houden het er maar op,  dat als we in dit tempo doorgaan, we in november 30 bezoekers mogen verwelkomen Doorrekenen naar december doe ik nog maar even niet…..

Verslag gildeavond oktober, door Jos Koster

Gilde avond vrijdag 2 oktober

De voorzitter opende de avond met enkele huishoudelijke mededelingen.

Ook de ontvangst en de verzorging van de koffie is ter tafel geweest. Afgesproken is dit bij toerbeurt door een van de gilde leden te laten verzorgen. Voor de eerstkomende gilde avond zullen Joke & Ernest dit voor hun rekening nemen. 

Als eerste onderwerp stond op de agenda etiketten. Wat moet er zoal opstaan en hoe te maken. Het onderwerp is voorbereid door Wouter Jan. Het demonstreren van een computer programma voor het maken van etiketten is niet zinvol. Wat we erop zetten is veel belangrijker. De commerciële wijnmakers zijn gehouden aan wettelijke voorschriften inzake gebruikte grondstoffen, jaartal, alcohol % en volume. Wij als amateur wijnmakers hebben hier niet mee te maken. Wij zijn vrij om op het etiket te zetten wat we willen. Als advies is wel naar voren gebracht om dat gene op het etiket te plaatsen waardoor we ook volgend jaar of over twee jaar nog kunnen terug lezen wat de kenmerken van de wijn is.

Om ca. 8.45uur waren we al toe aan het hoofdonderwerp “proeven” van deze avond. Er stonden 2 bieren, 4 wijnen en een brandewijn op het programma. Gestart zijn we met het door Marijke gemaakte bier “Rooie Marie”. Een stevig biertje met een alcohol percentage van 8,2%. Gebotteld in mei 2014. Vervolgens een door Wouter Jan gemaakt biertje waarvoor we nog een naam moeten bedenken. Wederom een stevig biertje met ca. 8% alcohol en gebotteld in augustus 2015. Beide bieren zijn tongstrelend. Het recept ben ik in mijn enthousiasme vergeten volledig op te schrijven.

 

Na het bier zijn we verder gegaan met de vakantie wijnen. Als eerste de vakantiewijn van Yvon & Laurens,  ontdekt in het Rhône gebied. Clairette de Die is een licht mousserende en halfzoete wijn gemaakt van de druivensoorten Muscat en Clairette. Joke & Ernest zijn op vakantie geweest in Noorwegen. Een land waar helaas geen wijn wordt geproduceerd. Ze hebben daar echter toch iets op gevonden, de reis is gemaakt met een Italiaans cruise schip, dan kies je voor een Italiaanse wijn. Geproefd hebben we “Tarantella Nero d’Avola, afkomstig van Sicilië en gemaakt van het druivenras “Nero d’Avola”

Wil & Raymond hebben hun wijn gevonden in de grotten bij Strasbourg. Een grottenstelsel waarin sinds 1365 wijn wordt gemaakt en bewaard. Een heerlijke wijn met de naam Hospices gemaakt van de druivensoort Pinot Noir. Richard had een zelfgemaakte wijn meegebracht. De basisgrondstof van deze wijn is morellen sap. Een heerlijk wijntje wat goed paste in de hele reeks van geproefde wijnen. Tenslotte hebben we de proeverij afgesloten een Palinka. Een brandewijn gestookt uit appels, pruimen en peren. Een pittig drankje erg populair in Hongarije en Transsylvanië.

Al met al een drukke (het proeven van 2 bieren, 4 wijnen en 1 brandewijn ) maar gezellige en geslaagde avond.

 

 

 Bedankt Jos, en nu maar meteen verder met de aankondiging van de volgende Gildeavond

 

 

 

                                          ----00000---

 

Gildeavond 6 november: Bubbels!!

 

Altijd weer feestelijk, of je nu de formule 1 race in Francorchamps hebt gewonnen, of je toast op het nieuwe jaar, alles wat echt gevierd moet worden gaat gepaard met bubbels. Wij prijzen ons gelukkig met twee leden die zich hebben gespecialiseerd in dit verrukkelukke drankje, en die er ook nog met ons over willen praten.

Wouter Jan nodigt jullie als volgt uit:

Op 6 november zal onze gildeavond in het teken staan van “Champagne”, oftewel wijn met een bubbel. Jos en ondergetekende zullen jullie aan de hand van een paar schema’s het maakproces en de benodigde technieken uitleggen en waar mogelijk ook een paar technieken demonstreren. Vooral de laatste stap, het “afschieten” van het depot in de champagnefles is een secuur maar ook weer niet al te moeilijk kunstje.

Zoals jullie van ons gewend zijn zullen we zorgen voor bijpassende consumpties.

Groet en hopelijk tot vrijdagavond 6 november.

 

Gezien de belangstelling die er altijd is geweest voor het maken van champagne, denk ik, dat mijn inschatting in de introductie over het aantal bezoekers nog niet eens zo gek is geweest. Het wordt vast weer een gezellige avond.

                                  ---00000---

En dan nu de tweede aflevering van de serie “Nutteloze Informatie”. In de eerste aflevering in september ging het over het decanteren, waarbij de conclusie was, dat je het vooral moest doen als je het leuk vindt. In de nu volgende tweede aflevering gaat het over het proosten

 

Proost!!

Proosten is een handeling waarbij twee of meer mensen hun glazen heffen of tegen elkaar klinken. Bij deze handeling wordt vaak een uitspraak gedaan als (in het Nederlands) “proost”.

Het was me opgevallen dat iedereen het doet, en dat zelfs jonge kinderen hier enthousiast in meegaan. De Roosvicee zat bij ons bijna aan het plafond! Men doet het overal. In China, met het uitspreken van het woord “lespect” (respect), in Rusland (Na Strovje)  en waar ook ter wereld. Men zegt dat de Scandinaviërs proostten met bier in de schedels van hun verslagen vijanden. Hun “skoll” zou zijn afgeleid van het Britse woord skull, wat schedel betekent. Maar waar komt die gewoonte nu eigenlijk precies vandaan?

Al in de oudheid brachten Grieken en Romeinen een heildronk uit. Net als tegenwoordig proostte men om elkaar veel geluk (en een goede maaltijd) te wensen. Er zijn verschillende verhalen over de herkomst van het proosten. Zo zou men door middel van het klinken van de glazen boze geesten verjagen. Een ander verhaal is dat door het klinken van de bierglazen het bier van het ene naar het andere glas spatte, waardoor beide partijen er zeker van konden zijn dat er geen gif in het bier was gedaan.

Immers in de donkere middeleeuwen beheersten ridders de grondgebieden in Europa. Veelal vochten zij onderling oorlogen uit, maar gelukkig waren ze af en toe wijs genoeg om vrede te sluiten. Echter, tijdens de vredesbesprekingen wantrouwden zij elkaar nog zo zeer dat een zekere voorzorg nodig wordt geacht.

Bij officiële gelegenheden is klinken eigenlijk taboe, al wordt het regelmatig toch gedaan. Het is belangrijk dat je je proostpartner recht in de ogen kijkt terwijl het glas tot kinhoogte wordt geheven. Daarnaast drink je het glas nooit in een teug leeg, maar neem je slechts een of enkele slokjes.

Wijnkenners zijn van mening dat het klinken van de wijnglazen nog een andere functie heeft. Het drinken van wijn is een spel met de zintuigen zeggen zij. Want eerst bekijk je de kleur van de wijn. Daarna ga je ruiken, en tenslotte proeven. Door het klinken hebben de oren dan ook wat!

Dat brengt me bij een volgende theorie. Door te klinken met de glazen kan de gastheer resp. de gastvrouw laten horen dat hij of zij het fijnste kristal in huis heeft!

Een mooi verhaal over het proosten hoorde ik hier in Hongarije. Na de opstand van de Hongaren in 1848 tegen de Habsburgse (Oostenrijkse) overheersing, werden de 150 leiders en generaals van de verslagen Hongaren door de Oostenrijkers geëxecuteerd (de Geneefse Conventie bestond nog niet) . Na de executie dronken de Oostenrijkers enorme hoeveelheden bier.  De Hongaren zworen daarop om 150 jaar lang niet met bierglazen of bierkruiken te proosten. Dat hebben ze inderdaad volgehouden. Ofschoon het na 1998 weer mag, doen de meeste Hongaren het nog altijd niet.

Wat moeten we er nu van denken? De oplossing is dezelfde als van deel 1 in de rubriek “nutteloze informatie” in de vorige nieuwsbrief over het decanteren. Toen was de conclusie : “als je het leuk vindt moet je het doen”. Hetzelfde geldt wat mij betreft ook voor het proosten: het doet er niet zoveel toe waarom, als je het leuk vindt moet je het doen. Gelukkig drinken die van ons allang geen Roosvicee meer…

 

 

Tot de volgende keer!

harrie

 

 

       

 

 

nieuwsbrief september 2015

Beste vrienden.

Na een echt leuk verenigingsjaar (ik houd er niet zo van om superlatieven te gebruiken, maar echt leuk was het zeker) begonnen we vol goede moed aan het Gildejaar 2015- 2016. Traditioneel zijn we gestart met de vakantiedrankjes. Op de Algemene Ledenvergadering  vragen we steeds ideeën  voor het programma, en dan blijkt ieder jaar weer dat de vakantiedrankjes, natuurlijk met de bijpassende verhalen, een vaste waarde op de agenda blijkt te zijn.

Dat houden we er dus in, dacht het bestuur, en zette de vakantiedrankjes weer op de agenda.  Maar wat gebeurde?? Lees hieronder het verslag dat Theo erover heeft samengesteld…..

                                     harten 5.png

 

Met z’n vijven kan het ook leuk zijn!

 

Na een zeer succesvol WBR-seizoen 2014/2015, zit de eerste WBR-gildeavond van het nieuwe seizoen, de “vakantiewijntjes-avond”, er weer op.

Vrijdag 4 september was het zover. Het is altijd maar weer afwachten hoeveel gildeleden komen opdagen. Eerdere peilingen onder hen gaven aan dat de “vakantiewijntjes-avond” zeker in het WBR-programma moest blijven. Dus had ik goede hoop dat er een behoorlijk aantal gildeleden zouden komen en vertellen waarom ze juist dit drankje, of dat hapje hadden meegenomen.

Het weer werkte echter niet mee, met bakken kwam het uit de lucht, toen ik zo rond 19.30 uur op mijn fietsje - met de paraplu geopend - richting onze vaste stek reed.

Samen met Wouterjan werden de glaasjes neergezet, de waxinelichtjes ontstoken, koffie gezet en de kletskoppen van hun verpakking ontdaan.  En toen maar wachten op onze WBR-gasten.

Toos en Marijke waren de eersten die binnenkwamen, daarna Piet en toen………………… niemand meer!. Ik denk dat we daarmee een “triest” record hebben neergezet.

De reden van deze zeer matige start van het WBR-seizoen 2015/2016 kan divers zijn. Een aantal leden hadden overigens wel doorgegeven andere verplichtingen te hebben of door gezondheidsperikelen niet te kunnen komen. Het eerder genoemde pokkenweer kan natuurlijk ook de spelbreker zijn geweest, misschien waren een aantal leden nog op vakantie, wie zal het zeggen?

 

Niet getreurd overigens, want al waren we maar met z’n vijven, we hebben er een hele leuke avond van gemaakt. Klein maar fijn moet je maar denken!.

 

Piet was degene die het vakantiebal opende met het laten proeven van zijn “Glorie van Boskoop” die zich in zijn kas hadden ontwikkeld tot ontzettend lekkere druiven. Een druivensoort die zich overigens minder goed leent voor het maken van wijn.

Daarna presenteerde Toos een fles “Lingewit” die ze had gekocht tijdens de zomerfair op Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt. Volgens Wouterjan had deze wijn, gefabriceerd door het ”Betuws Wijndomein” uit Erichem, ook al prijzen in de wacht gesleept. We vonden hem in ieder geval alle vijf een “toppertje”.

Het vakantieverhaal van Wouterjan begon een beetje in mineur, hij en Inge hadden tijdens hun fietsvakantie naar België te maken gehad met veel wind en regen. Dat was natuurlijk minder leuk, maar het Belgische bier hebben ze zich goed laten smaken. Hij liet ons een “Tripel Karmeliet” en een “Chimay Triple” proeven.  Ook deze vielen bij alle vijf in de smaak.

Toen waren wij (Marijke en ik) aan de beurt. Ik vertelde dat onze meegebrachte geurige rode vakantiewijn afkomstig was van een klein wijnboertje op de grens van Tsjechië en Oostenrijk. 

Die hadden we ontdekt op onze kampeerreis naar Harrie en José. Wij hebben namelijk dit jaar het wijndomein “De Volharding” van Harrie en José in Hongarije bezocht. Nadat de eerste slokken waren genuttigd werd natuurlijk gevraagd naar “hoe hij beviel?”. Het oordeel was eensluidend, iedereen vond het een lekkere stevige wijn. Toen heb ik het “geheim” maar onthult, het was namelijk een wijn van “De Volharding”. Inmiddels hadden we ook al wat Hongaarse salami gegeten die Harrie en José ons hadden meegegeven om op de “vakantiewijntjes-avond” te presenteren. Het sluitstuk van de avond vormde de heerlijk zachte Palinka (soort Hongaarse  jenever) met kweeperen die ook door onze secretaris was meegegeven om te laten proeven. Zo tegen elven was alles weer opgeruimd, sloten we af en konden we terugkijken op een slecht bezochte maar toch hele leuke eerste WBR-gildeavond van het seizoen 2015/2016. Al kan het met z’n vijven ook heel leuk zijn, ik hoop wel dat de volgende gildeavonden, de eerstvolgende  op 2 oktober, beter bezocht gaan worden.

 

Groet, Theo.    

 

                                          ----00000---

 

Gildeavond 2 oktober: Dubbele herkansing

Wat gaan we doen op 2 oktober? Deze avond gaan we twee zaken rechtzetten die in de laatste twee gildebijeenkomsten niet tot hun recht zijn gekomen. Wij vinden dat niet juist tegenover die leden die zich hebben ingespannen om iets te presenteren, maar daar geen gelegenheid toe kregen.

We gaan daarom op deze avond proeven van de zelfgemaakte bieren van Inge , Han  en Teun, die deze hadden meegebracht voor de slotmiddag, en nu dus tot nog vollere rijpheid zijn gekomen.

Daarnaast gaan we jullie in de gelegenheid stellen om de vakantiedrankjes die nog in de koelkast staan alsnog te presenteren. Van Theo hoorde ik dat er van de palinka en de salami nog voldoende over was om een leuk beginnetje te maken.

Maar wat als je niet op vakantie bent geweest, of in Noord Yemen, waar absoluut geen drankjes worden verkocht, of je bent het gewoon vergeten…..

Dan ben je natuurlijk toch van harte welkom! Waar het om gaat is, dat we een vereniging zijn met leden, die in hun doelstelling hebben staan dat ze zich op een aangename wijze bezig houden met alles wat met wijn, likeur en bier te maken heeft. Iedereen heeft daarin in meer of mindere mate zijn eigen inbreng, maar zonder goede reden wegblijven van de bijeenkomsten doet de andere  leden tekort!

Ik ben normaal niet zo prekerig, maar ik hoop dat het druk wordt op 2 oktober.  

Daarnaast willen we het deze avond ook nog hebben over etiketten. Ook zo´n onderwerp waarop we op de ALV hebben besproken en dat we graag nog een beetje handjes en voetjes willen geven. Etiketten zijn  immers best belangrijk, want een lekkere wijn hoort in een lekkere fles, als je begrijpt wat ik bedoel. Nog een reden dus om op 2 oktober te proberen een stoel op de eerste rij te bemachtigen!

 

                                  ---00000---

Jaarprogramma

Het kan best zijn dat de september avond slecht werd bezocht omdat jullie in de vorige nieuwsbrief het jaarprogramma hadden gemist. Daarom hier nog even een herhaling. Neem nu!……..even de tijd om alle gilde-bijeenkomsten alvast in jullie agenda op te nemen.

2 oktober : herkansing bierproeven, herkansing vakantiedrankjes en   etiketten maken

6 november: champagne avond

11 december: koken met wijn

9 januari: nieuwjaarsreceptie

12 februari: Aziatische wijnen

11 maart ALV, aansluitend: Japanse sake

8 april: toeslagstoffen en gisten

20 mei: we plannen iets te gaan doen met het destillaat van Toos. Ze heeft al jarenlang een hoeveelheidje op zolder staan, en ze bood dat op de laatste ALV aan het gilde aan. We vinden het aanbod van Toos zo leuk dat we het niet konden laten om hier een avond aan te besteden. Heeft er iemand suggesties? Stuur een mailtje!

18 juni: Slotmiddag

Jullie zien, dat er met jullie wensen, zoals geuit op de laatste ALV, weer terdege rekening is gehouden. We denken dat we weer een gevarieerd programma hebben samengesteld, waarvan we weer veel kunnen leren, maar dat ook voor veel plezier zal zorgen.

                                  ---00000---

De Suzuki Fruitvlieg

Hier in Hongarije  hebben we gemonitord, maar geen drosophila suzukii aangetroffen. Dat verbaast ons niet met de temperaturen die hier heersten. Als de mussen dood van het dak vallen, kunnen de suzukis er niet op blijven zitten.  Ons experiment met de fleece zakjes vinden we geslaagd. Het doet de druiven en hun ontwikkeling geen kwaad en voorkomt vogel en wespenvraat. Netten zijn overbodig, zodat we ongestoord kunnen blijven spuiten, en de buren vinden het heerlijk dat de roofvogelgeluiden achterwege kunnen blijven.

Wel is het erg bewerkelijk om de zakjes te bevestigen en om ze na afloop te ontsmetten in sulfietwater. Maar het is een grappig gezicht aan de waslijn overigens!

 

Tot de volgende keer!

harrie

 

 

                

 

 

Nieuwsbrief juli 2015

Beste vrienden.

Zoveel leuke bijeenkomsten hadden we al gehad dit verenigingsjaar, en dan denk je dat er een grote kans is dat het eens een keer tegen gaat vallen. Statistisch heel normaal toch? José en ik moesten hier een aanval van peronospora afslaan en konden Hongarije even niet verlaten. Ietwat gespannen hebben we de berichten afgewacht. Maar gelukkig, ook de slotmiddag is weer een groot succes geworden.

Die er bij waren hebben het ervaren. Zij die er niet aanwezig konden zijn, kunnen hieronder het enthousiaste verhaal lezen, dat Teun erover geschreven heeft. Op  de site vind je ook nog een fotoverslag, heel handzaam in aparte foto-afdeling rechtstreeks vanaf het hoofdmenu.

(Overigens lijkt het erop dat we de peronospora aanval –voorlopig althans – hebben afgeslagen met het afwisselend spuiten van kalium fosfiet  en Dithane M45)

                          ---00000---

De slotbijeenkomst 2015

 

Een persoonlijk verslag.

 

Dit jaar werden we uitgenodigd om naar Inge en Wouterjan te komen aan de Lingedijk in Geldermalsen. Voor sommigen was het misschien even zoeken maar ik ben daar al vaker geweest en weet de weg te vinden zonder GPS. Alleen was er het verzoek om de auto niet op de Lingedijk te zetten (te smal en kritische buren?). Het effect daarvan was dat de autorit van Culemborg naar Geldermalsen ongeveer net zo lang duurde als de wandeling van de geparkeerde auto op de Willem de Zwijgerlaan naar het landgoed van de gastheer en -vrouw. Maar niet getreurd, het was er al gezellig en na een kopje thee met een zoete versnapering was dat leed snel vergeten.

 

Na de thee was het werken geblazen, daarvoor waren we al gewaarschuwd. Desondanks (of juist daardoor) waren er veel leden op komen dagen, kennelijk hongerend naar kennis  (en/of lekkernijen). Je kon kiezen uit snoeien in de wijngaard o.l.v. Wim de Keijzer of koken in de schuur onder begeleiding van Wouterjan. Voor ik het wist zat ik in de schuur omhuld door heerlijke geuren, die uit de keuken kwamen, nadat wij daar de fijnste ingrediënten culinair hadden toebereid. We hebben het overleefd en ook nog geleerd wat "aanbranden"is en wat "blussen"is. Wat wil je nog meer op een zaterdagmiddag in juni met een schaars zonnetje en een weinig zomerse temperatuur van rond de 18 graden?

 

Nou dat werd al snel duidelijk toen de bar open ging en het eten op tafel kwam. Vele flessen wijn zijn er door heen gegaan en de lamskoteletten, zorgvuldig door Bart op de BBQ gegaard, heb ik niet eens gezien: voordat ik er aan dacht waren ze al op! Ter compensatie kon ik wel net zoveel stukken kip krijgen als ik maar wilde. Ik heb gehoord dat Inge ’s avonds haar kippen heeft geteld om te weten te komen hoeveel Bart er in de BBQ heeft geroosterd! Gelukkig waren er ook nog balletjes, salades, satéstokjes etc. zodat we niets te kort kwamen. En er was ook warme soep, dat smaakt prima. Enkele juniorleden brachten nog wat hapjes rond op het terras, een welkome aanvulling bij de verschillende wijnen. En tenslotte was er nog een heerlijk dessert ook. Samen met een glaasje port ging dat er best in.

 

En er waren sprekers. Natuurlijk onze voorzitter, die een kort openingswoord ten gehore bracht. Maar de ‘tafelrede’ van Richard zal me nog lang bij blijven. Uitgebreid wist hij de geneugten van en de kennis over wijn te verwoorden, daarmee zijn eruditie etalerend. Jammer Richard dat je niet meer zo actief bent als wijnmaker. Maar ook Wouterjan liet zich niet onbetuigd; als een soort dirigent regelde hij, samen met Inge, dat alles volgens plan en op prettige wijze verliep. Regelmatig vroeg hij de aandacht als er weer wat moest gebeuren. En, hoe kan het anders, Theo moest het laatste woord hebben; Inge en Wouterjan werden in het zonnetje gezet, figuurlijk dan. Als dank overhandigde hij aan de organisatoren een fles met iets sterks erin.

 

Inmiddels was de haard aangestoken en kwamen de gesprekken op gang; zo hebben we aan onze tafel uitgebreid de gemeentelijke politiek in Neerijnen besproken. Nou dat is wat hoor, daar is Den Haag niks bij… Na nog een kopje thee trokken we, inmiddels toch wel wat afgekoeld en begeleid door een enkele druppel uit de hemel, weer huiswaarts. Het oude wijnjaar was beëindigd, op naar het nieuwe!

 

Teun B. te C.

 

Dank aan Teun (B. te C.), die zich de moeite getroostte om dit evenement voor het nageslacht vast te leggen. Overigens, heb je wat op je lever, wil je wat kwijt, wil je je laten horen, neem gerust contact met me op, dan zorg ik dat het in de nieuwsbrief komt.

                                  ---00000---

Gildebijeenkomst 4 september

Voor het geval jullie in de vorige nieuwsbrief de aankondiging van de gildebijeenkomst van 4 september niet hebben gelezen (moe geworden van het verslag van de jubileumviering) laat ik het belangrijkste hier nog eens passeren:

Traditioneel starten we het nieuwe seizoen met de meegebrachte vakantiedrankjes. Was je op vakantie in de provincie Drenthe? Dan zou dat bijvoorbeeld een heidelikeur kunnen zijn. Die neem je dan mee naar de Gildeavond en die proeven we dan samen. Daarbij komen dan vaak de mooiste verhalen los.

Vorig jaar september hadden we bedacht dat het wel aardig zou zijn als je je drankje vergezeld zou doen gaan van een plaatselijke specialiteit. Als je de gedachte aan Drenthe nog even vasthoudt, zou dat een Roldese veenkoek kunnen zijn, of Ruiner turfmoppen. De provincie Drenthe leent zich uitermate voor dit soort lekkernijen, maar ook andere plaatsen brengen zonder problemen prachtige streekproducten voort.

Omdat jullie straks allemaal van een welverdiende vakantie gaan genieten, meld ik het nu nog maar eens, zodat je na terugkomst van vakantie niet hoeft te denken: “sh*t, helemaal vergeten om een vakantiedrankje en een vakantie lekkernij mee te brengen”.

Het wordt vast weer een heel bijzondere avond!

                                  ---00000---

Jaarprogramma

Om jullie in staat te stellen om alle gilde-bijeenkomsten alvast in jullie agenda op te kunnen nemen, volgt nu de lijst met data. De onderwerpen liggen grotendeels vast, maar kunnen nog aangepast of veranderd worden. De data niet meer, omdat deze zijn afgesproken met de beheerder van ons “clubgebouw”.

4 september : vakantiedrankjes (en snacks)

2 oktober : etiketten maken

6 november: champagne avond

11 december: koken met wijn

9 januari: nieuwjaarsreceptie

12 februari: Aziatische wijnen

11 maart ALV, aansluitend: Japanse sake

8 april: toeslagstoffen en gisten

20 mei: we plannen iets te gaan doen met het destillaat van Toos. Ze heeft al jarenlang een hoeveelheidje op zolder staan, en ze bood dat op de laatste ALV aan het gilde aan. We vinden het aanbod van Toos zo leuk dat we het niet konden laten om hier een avond aan te besteden. Heeft er iemand suggesties? Stuur een mailtje!

18 juni: Slotmiddag

Jullie zien, dat er met jullie wensen, zoals geuit op de laatste ALV, weer terdege rekening is gehouden. We denken dat we weer een gevarieerd programma hebben samengesteld, waarvan we weer veel kunnen leren, maar dat ook voor veel plezier zal zorgen.

                                  ---00000---

De Suzuki Fruitvlieg

Niets is zo goed tegen de fruitvlieg als een hittegolfje op zijn tijd. Wat dat betreft worden we wel verwend dit jaar. Maar die temperaturen van boven de dertig moeten wel regelmatig terugkomen, en daar kunnen we dus niet op rekenen. Dat betekent: de omstandigheden aanpakken (mesthopen, fruitresten) en blijven speuren naar verdachte sujetten. Hoe je de vallen ervoor kunt maken heb ik in een vorige nieuwsbrief al eens beschreven.

Maar ja, dan is je tuintje schoon aangeharkt en vind je in de vallen de eerste suzuki’s, wat dan? Tot voor kort was er maar een echte oplossing: fleece zakjes, om iedere tros hermetisch in te verpakken. Ik heb er al een aantal in huis en ga het zeker uitproberen (vanaf 60 graden Oechsle). Maar het blijft een heidens karwei!

Er beginnen nu ook spuitmiddelen op de markt te verschijnen. Er zijn er die veelbelovende resultaten laten zien. Nadeel is wel, dat bij al die middelen vanaf 60 graden Oechsle tot aan de pluk om de zeven dagen gespoten moet worden. Je kunt er dus niet even tussenuit voor een dagje of 10 all inclusive in Alanya (als je dat al zou willen) .

Een van die middelen is een combinatie van DS Kalk, Cuprum en ManZincum. Het middel is ontwikkeld door Plantosys (www.plantosys.com). Ik kan dat hier allemaal wel uit proberen te leggen, maar ik liever laat hier de tekst van hun flyer integraal volgen:  

 

 Alwin Scholten | +31 (0)6 49 33 49 30 | alwin.scholten@plantosys.nl | www.plantosys.com

 

 Drosophila suzukii – Japanse fruitvlieg

een geduchte plaag, die we zo snel mogelijk de baas willen worden!

De opmars van de Japanse fruitvlieg is een feit. Inmiddels verspreidt hij zich ook in Europa in rap tempo. Naast rijp fruit tast deze fruitvlieg ook onrijp fruit aan. Vooral bramen, kersen, frambozen, aardbeien en blauwe bessen zijn geliefd bij deze fruitvliegen. En ze zijn in staat ook bij lagere temperaturen te vliegen. Slecht nieuws voor (klein)fruitkwekers.

PlantoSys heeft - mede getoetst door C. Baroffio - een aanpak ontwikkeld die werkt. Naast inzet van monitoringsvallen adviseren we (indien mogelijk) aangetast fruit weg te halen. Deze vliegen kunnen zich namelijk ook vermenigvuldigen in rottend fruit. Daarnaast hebben we een aantal producten die – gecombineerd toegepast – de planteigen afweer tegen Drosophila suzukii versterkt. Ze bewerkstelligen een aantal fysiologische veranderingen waardoor de plant zelf deze plaag (en infecties) kan terugdringen.

De aanpak is dan ook meerledig:

 inzet monitoringvallen

 hygiënische maatregelen: weghalen overrijpe vruchten

 toepassen Ds-Kalk (Ca(OH)2)

 toepassen Cuprum

 toepassen ManZincum

 

Door deze combinatie toe te passen, gebeurt het volgende:

Door de kalk (Ca(OH2) gaat het pH-niveau omhoog. Met 175 gram calciumhydroxide in 100 liter water wordt een pH van ca. 12 op het blad verkregen. Voor het blad en de vruchten zelf is dit geen probleem, maar de eitjes en larven van de Drosophila verstikken hierdoor.

Daarnaast beïnvloedt de hoge pH ook een schimmel als Botrytis. Deze kunnen niet leven in een pH van 12.

Voeg 0,25 liter Cuprum + 0,25 liter ManZincum / ha toe. De micro-koper (Cuprum), micro-mangaan en micro-zink partikels (ManZincum) hebben een positieve elektrische lading. Deze lading zorgt ervoor dat de partikels aan de negatief geladen bladeren blijven plakken als kleine magneetjes. Zo treedt er een aantal effecten naast elkaar op:

o De kalk blijft veel langer op het blad zitten. Geen effect van slechts 2 dagen - zoals bij toepassing van alleen kalk - maar van 6 á 7 dagen. De Cuprum heeft een uitvloeiend en hechtend effect.

o Uit onderzoek lijkt te volgen dat door de hoge pH de ademhalingsbuisjes van zowel het Drosophila-eitje als van de -larve worden 'dicht gebrand'. Door het tekort aan zuurstof verstikken de eitjes en larven.

o Omdat daarnaast de Botrytis vermindert (zie uitleg bij kalk), worden er minder geursignalen uitgezonden die de Drosophila-vliegen naar de plant lokken en worden de lokvallen aantrekkelijker.

 

o Mn en Zn zelf hebben een afwerende werking op insecten in het algemeen. Dus op Drosophila, maar ook op spint, galmijten en wespen. Vooral wespen prikken gezonde vruchten aan, waarmee er vanuit deze vruchten extra geursignalen worden afgegeven, die op hun beurt weer Drosophila suzukii aantrekken. Minder wespen, minder geursignalen, minder Drosophila.  

Behandeling: elke 7 dagen spuiten met een mix van 175 gram kalk Ca(OH)2/100 liter water + 0,25 liter Cuprum/ha + 0,25 liter ManZincum/ha. Hoeveelheid water/ha 500 à 1.000 liter/ha

Aanvullende voordelen:

 Deze dosering van Ds-Kalk (175 gram, 97% Ca(OH)2) in 100 liter water geeft geen residu.

 De proef in aardbei werd afgesloten met een smaakpanel. Geen enkele persoon vond de aardbeien niet lekker. 90% van de proevers gaf aan geen verschil te proeven tussen behandeld en onbehandeld en 10% gaf aan een klein verschil te proeven, maar kon niet aangeven wat precies.

 

Tot zover de tekst van de flyer. Ik heb contact opgenomen met Alwin Scholten en gevraagd of de genoemde middelen in de handel zijn. En dat zijn ze, maar je moet er wel wat voor doen, want ze hebben geen webwinkel.

Leverancier is Agro Klep,

Korte Brugstraat 100

4871 XT Etten-Leur

Telefoon 076 5012831

                         ---00000---

Tenslotte een Mopje

Om niet al te zwaar te eindigen nog even een mopje:

Een bejaard koppel zit op een zondagochtend in de kerk. Halverwege de dienst leunt de vrouw naar haar man en zegt : "Ik heb juist een stil windje gelaten. Wat moet ik nu doen? " Haar man leunt naar voren en zegt: "Voorlopig niets. Als we thuis zijn zal ik een nieuw batterijtje in je hoorapparaat steken."

 

 

Tot de volgende keer!

harrie

 

 

       

Nieuwsbrief juni 2015

Beste vrienden.

Wat een leuke groep was het toch, waarmee we op 30 mei het jubileum mochten vieren. Alles voegde zich vanzelf, de organisatoren hadden er “een makkie aan”. Goed ook om er nog zoveel leden van het eerste uur er  bij te hebben. Met zo’n groep kun je elk weertype aan.

Het was natuurlijk wel even schrikken toen we bij het naderen van Den Bosch het idee kregen dat de winter er aan kwam. Regen en storm en temperaturen waar de IJsheiligen nog rillingen zouden hebben gekregen. Gaandeweg werd het alleen maar erger. Hadden we nou maar een viering bedacht die binnenshuis gehouden kon worden….

Tijdens de samenkomst met koffie, thee en orange jus bleek echter dat onze gilde-leden uit het goede hout zijn gesneden. Hoewel de regen letterlijk tegen de ramen kletterde, was het vanaf het eerste moment gezellig. En niemand liet verstek gaan; iedereen had er duidelijk zin in.

En warempel, tijdens de wandeling naar de boot hoefden de paraplus niet op (die waren sowieso wel weggewaaid). Ruim op tijd waren we bij de steiger. Hoewel, de werkzaamheden aan de Hekellaan bleken juist voor dit weekend uitgebreid te zijn,  waardoor het kruispunt volledig was afgesloten (en als ik zeg volledig dan bedoel ik ook volledig), waardoor degenen die de voorkeur gaven aan vervoer per auto de kade echt niet konden bereiken, en uiteindelijk toch nog een flink stuk moesten wandelen

Maar ook zij bleken uit extra goed hout te zijn gesneden, want ze slaagden er allemaal in om op tijd bij de boot te zijn, al was het ook op het nippertje. En toen ging het weer regenen…. Hoos-emmers waren er niet aan boord, maar volgens onze “kapitein” zou dat ook niet nodig zijn

Het was toch wel een grappig gezicht om twee volle boten te zien die overkapt werden door paraplus, maar vanuit de boten kon je niets meer zien. Zo voeren twee scheepjes de Binnendieze op en onder de eerste boog door. Nu konden de plus worden ingeklapt, en geloof het of niet, vanaf toen behoefden ze niet meer te worden gebruikt.

Vaak hebben José en ik in Den Bosch gewandeld, maar het was toch wel heel bijzonder om de stad nu eens van de onderkant te zien. Interessant was het vooral door het deskundige  (en ook soms geestige) commentaar van de beide kapiteins. Het was  leuke ervaring, waarbij de nog overgebleven broodjes met smaak werden verorberd.

Van de Hekellaan naar het Jeroen Bosch Art Center is een relatief korte wandeling, nu door bovengronds Den Bosch. Hoewel nog steeds niet echt warm was het tenminste zonnig. De niet-wandelaars konden echter niet bij hun vervoer komen en besloten moedig om zich bij de wandelaars aan te sluiten. Uit het goede hout dus.

Museum bezoek klinkt een beetje duf.  Zou dat wel passen in een jubileumviering? Ja dus, mede door het aanstekelijk enthousiasme van onze gidsen . Ze brachten ons met de lift naar de top van de toren van de voormalige kerk waarin het museum is gevestigd. Velen van ons konden vandaar hun geboorteplaats of woonplaats zien liggen, nu de hemel weer helemaal schoon gewassen was. Vanaf de torenspits gingen we etage na etage de donkere middeleeuwen in en al ben je geen kunstminnaar, je komt toch onder de indruk van het werk van Bosch. De rondleiding werd, eigenlijk veel te vroeg, besloten door een uitleg over het middeleeuwse uurwerk uit de Sint Jan, dat in het museum wordt getoond. Gelukkig konden we daarbij even gaan zitten.

Daarna ging het terug naar “In de Roos”, soms via een uitnodigend terrasje. Frans had zijn auto weer weten te bemachtigen en kon nu de anti-lopers geriefelijk terug afleveren.  In de Roos was alles al in gereedheid gebracht voor het proeven van een aantal Portugese wijnen. Je bent immers Wijnmakersgilde of je bent het niet!

Florus Wanszink van wijnhuis DiVinho uit Rosmalen (www.divinho.nl) had een aantal flessen op volgorde gezet die leeg mochten. Via de witte “Pluma  Vinho Verde branco” uit 2014, “Fonte de Nico” en “Casal de Condo Alvahrino”, bereikten we de rode wijnen.  Mijn toppertje was de “Status Grande Escolha”,  waarna ik de tel een beetje kwijtraakte. Het geheel wed besloten met een Tawny 10 jaar oude port “Quita do Bucheiro”, die me bijna deed besluiten om Portugees te gaan leren.

Begon tijdens de terug wandeling van het museum buiten de zon te schijnen, tijdens de proeverij scheen de zon nu ook binnen! Nu werd het tijd voor het buffet. Daar kun je eigenlijk niet over schrijven, dat moet je proeven. Om met Ronny Tober te spreken: “in een woord geweldig”.  Theo nam weer met verve zijn voorzittersrol waar door een aantal goedgekozen woorden te spreken. Hij feliciteerde daarin alle leden met hun jubileum, en bedankte de leden van de feestcommissie voor hun inzet. Hij memoreerde ook de jubileum-uitgave van de Bottelaer, die toch ook weer een sfeer van vervlogen tijen opriep. En gelukkig hield hij het kort genoeg om het feestgedruis niet al te zeer te onderbreken.

Zoals gebruikelijk konden we tijdens en na het buffet onze eigen producten proeven. Een staaltje “Eenheid in Verscheidenheid”. Verscheidenheid , omdat er geen twee wijnen (of likeuren) die meegebracht worden hetzelfde zijn, en eenheid, omdat we allemaal met elkaar proeven, vertellen, en vooral genieten van al het moois dat wordt veroorzaakt door het gistingsproces.

Het klinkt wat obligaat als ik schrijf dat we kunnen terugkijken op een geslaagde jubileum viering, maar ik kan er echt niets anders van maken.

Harrie

 

Volgende Gildebijeenkomst: 20 juni

Het seizoen 2014-2015 is uitermate bevredigend geweest, niet in het minst door de beter dan verwachte opkomst van onze leden op de gilde-bijeenkomsten. En de koek is nog niet op!

Op 20 juni vindt de slotmiddag plaats, ten huize (maar liever in de hof als dat zou kunnen) van Inge en Wouter Jan.  Vanzelfsprekend brengen we allemaal weer onze kwalitatief hoogstaande spijzen mee en de wijnen die niet tijdens het jubileum zijn geofferd.

Inge en Wouter Jan zijn  er niet de personen naar om zo’n dag zonder activiteit te laten verlopen.  Wouter Jan zal jullie rechtstreeks uitnodigen, inlichten over parkeergelegenheid en wat dies meer zij, en ik zal hier nu zwijgen om hem het gras niet voor de voeten weg te maaien.

 

Gildebijeenkomst 4 september

Regeren is vooruitzien. Op 4 september begint het nieuwe seizoen, waarvan we natuurlijk hopen dat het nog beter wordt dan het lopende seizoen. In onze volgende nieuwsbrief zal ik jullie uitgebreid informeren over de data, en over de activiteiten die tot dusverre zijn gepland. Wel wil ik alvast melding maken van de eerste bijeenkomst van het nieuwe seizoen op 4 september. (Even niet verder lezen, eerst de agenda pakken en deze datum noteren! Staat het er in? Dan gaan we nu verder).

Waarom vermeld ik hier nu al de start van het nieuwe seizoen?  Dat ga ik even uitleggen.

Traditioneel starten we het nieuwe seizoen met de meegebrachte vakantiedrankjes. Was je op vakantie in de provincie Drenthe? Dan zou dat bijvoorbeeld een heidelikeur kunnen zijn. Die neem je dan mee naar de Gildeavond en die proeven we dan samen. Daarbij komen dan vaak de mooiste verhalen los.

Vorig jaar september hadden we bedacht dat het wel aardig zou zijn als je je drankje vergezeld zou doen gaan van een plaatselijke specialiteit. Als je de gedachte aan Drenthe nog even vasthoudt, zou dat een Roldese veenkoek kunnen zijn, of Ruiner turfmoppen. De provincie Drenthe leent zich uitermate voor dit soort lekkernijen, maar ook andere plaatsen brengen zonder problemen prachtige streekproducten voort.

Omdat jullie straks allemaal van een welverdiende vakantie gaan genieten, meld ik het nu alvast, zodat je na terugkomst van vakantie niet hoeft te denken: “sh*t, helemaal vergeten om een vakantiedrankje en een vakantie lekkernij mee te brengen”.

Het wordt vast weer een heel bijzondere avond!

Decanteren

Decanteren is eigenlijk niets anders dan een fles wijn overschenken in een karaf. Dat gebeurt in principe om twee redenen:

1)   Om de wijn te laten ademen. Door wijn aan lucht bloot te stellen komen geuren en smaken vrij. Vooral jonge rode wijn heeft hier baat bij. De tannine in de rode wijn wordt namelijk zachter en dus zal hij minder hard smaken. Een Rondo is bijvoorbeeld zo’n tanninerijke wijn.

2)  Om de droesem te verwijderen. Droesem is het bezinksel van tannine en andere deeltjes in de wijn die na 7 á 8 jaar gaan samenklonteren en naar de bodem van de fles zakken. Door de op en neer gaande beweging tijdens het schenken zal de droesem mee in het glas komen, en kan bitter smaken. 

Om de wijn te laten ademen (bij jonge wijn dus) gebruik je een karaf die ruim is en breed, zodat de mogelijkheid  om de wijn met de lucht in aanraking te laten komen het grootst is. In dit geval kun je het ook al ruim van te voren doen. Zelfs een beetje schudden kan geen kwaad.

Oude wijn decanteer je voorzichtig in een smalle karaf, vlak voor de consumptie, zodat er nauwelijks oxidatie kan plaatsvinden, en er geen azijnsteek kan plaatsvinden. Azijnsteek wordt veroorzaakt doordat azijnzuur bacteriën azijnzuur maken van ethanol en zuurstof. Daarna reageert het azijnzuur weer met alcohol waarbij ethylacetaat ontstaat. Deze stof zorgt voor een typische lijmgeur. Daarnaast krijgt de wijn een scherpe smaak. Dat kan al na enkele uren gebeuren!

Daarnaast is er nog een derde reden om te decanteren: het is natuurlijk ook een ritueel waardoor je in een feestelijke stemming komt. Daarom zeg ik: altijd doen!

De Suzuki Fruitvlieg

Natuurlijk ben ik niet vergeten dat ik jullie op de hoogte zou houden over de strijd tegen dit Japanse monster. Helaas kan ik nog niets definitiefs melden. Een vriend van een vriend (de wereld is soms wel erg klein) is biochemicus die onder andere aan dit probleem werkt. Hij vertelde mij dat er een product wordt ontwikkeld op basis van DsKalk, Cuprum en Manzincum (ik ben een oude bankbediende en snap hier dus niets van) dat in Zwitserland is getest en hoopgevende resultaten belooft. Het middel wordt momenteel in de handel gebracht, maar bij mijn pogingen om het te bestellen ving ik bot.

Ik heb mij zojuist wederom met de vriend van mijn vriend in verbinding gesteld en probeer uit te vissen hoe de distributie van dit middel gaat verlopen. Zodra ik het weet zal ik jullie ervan op de hoogte stellen.

Overigens…hier in Hongarije is het de laatste twee weken al een aantal malen boven de dertig graden geweest. Er is geen betere methode om van de fruitvlieg af te komen!

Tenslotte een Mopje

Om niet al te zwaar te eindigen nog even een mopje, dat door René werd ingestuurd:

 

We geven thuis een feestje. Als het huis al aardig vol loopt, breekt de tijd aan voor een hapje en een drankje. De kinderen lopen vol enthousiasme mee te delen en te schenken.

Even lijkt er wat te stagneren in de keuken en met een licht verschrikte blik neemt zoonlief (12) me even apart. „Mam, hebben we ook nog goede wijn? Deze zijn allemaal over de datum, ze zijn van 2013.”

Tot de volgende keer!

harrie

 

 

 

              

 

Nieuwsbrief mei 2015

Beste vrienden.

Zo vlak voor de jubileumviering zit ik weer onder onze notenboom op “De Volharding”. De bladerenkroon is in twee dagen tijd volledig dichtgegroeid en beschermt tegen de felle zonnestralen. Wat ik zoal doe? Ik heb zojuist wespenvallen opgehangen, die de koninginnen moeten verleiden een bezoek te brengen en zo een roemloos einde tegemoet te gaan. De vallen betekenen geen wisse dood voor bijen, die er aan kunnen ontsnappen. Wespen-koninginnen vang ik echter ook niet, wel bromvliegen.  De tuin ziet er overigens goed uit. Het is mooi zonnig weer, niet te droog en niet te nat.

José heeft zojuist de tickets voor de rondvaart en voor het museum ontvangen. Geweldig toch dat je met telefoon en internet vanuit Hongarije je feest in Nederland kunt mee-organiseren. We zien erg uit naar het jubileum.

We hebben ook een verslag ontvangen van de Calvados-avond. Het is geschreven door Inge; geen wonder dus dat het enthousiasme er weer van afspat. Echt lezenswaard, en een stimulans om zelf ook weer eens wat nieuws te proberen. Lidl had Sloveens pils in de reclame en we hebben meteen een tray-tje gekocht om Sloveense whiskey te stoken.  José gelijk aan de slag en het ruikt al heerlijk ….

Gilde avond april 2015

Verslag calvados avond 17 april 2015 door Inge, met een wetenschappelijk nawoord van Wouter Jan.

 

17 April kwamen we met een select gezelschap bijeen bij René, we hadden ons allen op tijd aan weten te melden om er bij te kunnen zijn. De ‘Wijkgaard’ is een mooie locatie, en maar net groot genoeg voor onze enthousiaste ledengroep met belangstelling voor dit thema.

De avond begon met koffie en cake, maar een snelle inventarisatie van de klaarstaande appelproducten en de meegebrachte drank, liet zien dat we het daar niet bij zouden laten.

René hield een presentatie over de drie stappen in het calvados proces: appelsap maken, vergisten en stoken. Met tussendoor veel aandacht voor het proeven van de tussen producten! Helaas geen aandacht voor de feitelijk allereerste stap; de bloesem die we deze en de komende dagen zo mooi kunnen aanschouwen.

René rekende ons voor dat de cider pakketten die hij voor de avond gebruikte, goedkoper waren dan de winkelprijzen van 1€ per kilo die voor appels worden gevraagd. Per liter calvados komt de eerste exclusief accijns op €11,40 en de ander op €28,57. Maar ja, het bleek toch wel weer een stuk duurder dan de € 0,00 die de gemiddelde betuwnaar voor appels ‘betaald’ (toch?!). Er zijn meestal wel kennissen of buren met een fruit overschot te vinden.

Er was een levendige discussie welke betuwse appels het best waren, met als conclusie dat een mix van diverse rassen het beste is. Hoewel sommigen aanwezigen het bijmengen van rotte appels ook een goede optie vinden, vroegen anderen zich af of er wel ‘edele rotting’ bij appels bestond? Voor het maken van sap heb je nodig een hakselaar en een pers (beide zijn bij het gilde en bij René te huur) en pectoënzym. Het pectoënzym zorgt voor een veel hogere sap opbrengst. Natuurlijk is de mobi-pers in Zoelen ook een optie vooral als je grote hoeveelheden appels wilt verwerken.

Vervolgens wordt het sap vergist, waarbij Rene uitlegde dat het helemaal niet de bedoeling is om een zo’n hoog mogelijk alcohol percentage in de appelwijn (cider) te krijgen, het gaat er immers om zoveel mogelijk geur en smaak mee te krijgen. Dus geen suiker toevoegen, en gewoon een cider met relatief laag alcohol percentage produceren. De vergisting duurt 4-7 dagen tot een SG (soortelijk gewicht) van minder dan 1000 is gerealiseerd. De precieze waarde hangt af van het aanwezige alcohol percentage, de zuren en andere opgeloste stoffen. Vergisten gebeurt bij voorkeur bij lage temperatuur om meer smaak en geur te behouden / mee te krijgen. Aan het einde van de gisting mag de temperatuur wel iets omhoog om ook het laatste restje suiker om te zetten tot alcohol. Kijk voor de juiste temperatuur op de gistverpakking en kies de onderwaarde van de temperatuur range.

 We mochten de cider proeven, eerst een ‘platte’ cider, die de grondstof is voor calvados, daarna een cider met bubbels, die René had gemaakt door na de eerste gisting 9 gram suiker per fles (van 0,75 l) toe te voegen en dan op fles (kies een stevige fles ivm. de op te bouwen druk) na te laten gisten. Men vond de cider met bubbels lekkerder (ook omdat men dat gewend is).

Vervolgens werden ook wat meegebrachte wijnen geproefd. Een pruimen wijn van het Isle of Wight, waarvan de conclusie was dat de Engelsen het beter bij cider maken konden houden.  Ook een echte ‘gilde’ bieten wijn ontbrak niet, dit keer van Han met gember en kruidnagel.

Maar daarna mochten we dan toch de calvados proeven, eerst puur en als tweede met een vleugje eikenhout. De meningen waren divers, sommige konden de appel er niet goed in proeven, en vonden het een mooie alcohol, maar niet echt anders dan de whisky van vorige keer. Anderen konden de appels er wel in herkennen en sommigen zeiden dat ze eigenlijk nooit sterk dronken en dus geen mening hadden. Ondertussen werd ook de kook/stook ketel getoond en ontstond een discussie of wij als gilde die ook nodig hadden?

Daarna wilde Teun graag onze mening over een bijzonder ‘lichte’ rode wijn, die hij had gemaakt door al na anderhalve dag pulpgisting een deel van het sap af te laten (zodat de rest in de vervolg pulp gisting extra veel smaak krijgt. Deze wijn is nog niet geproefd.). Maar dat bleek helaas het verkeerde moment voor het proeven van een lichte wijn, de combi met de restje calvados hangend  in het glas en in de mond was ieder geval niet ideaal. Spoelen, zoals het ons is geleerd, is dus noodzakelijk!

En dan zelf aan de slag. René gaf een zeer simpele manier om uit te rekenen hoe we de calvados van 58% procent konden mengen met water om tot het gewenste percentage van 40% te komen. Dit bleek toch nog lastig voor de benevelde geesten en de notuleerder  heeft alleen doorgekregen dat er 1400 delen calvados en 420 delen water waren…maar of het klopt? Dat kunnen we proeven in de flesjes die we mee kregen.

Met extra belangstelling kijken we nu naar de bloesem…. en ruiken al bijna de calvados…

Uiteindelijk ging iedereen voldaan en met nieuwe inspiratie huiswaarts.

 

“Wetenschappelijke” aanvulling.

René vertelde ook dat het belangrijk was om eerst de alcohol in mengbeker te doen en dan het water al mengend toe te voegen omdat het mengsel anders ‘blind’ kan slaan en ook dat bij dit proces het mengsel warm wordt. Waarom dit zo is door Wouter Jan opgezocht…:

Mengwarmte:

Het mengen van ethanol en water is exotherm wat betekent dat er warmte vrij komt. Dit is niet het gevolg van een chemische reactie want water en alcohol reageren niet met elkaar tot een andere stof. In dit geval komt er warmte vrij doordat de 'buren' van een watermolekuul deels vervangen worden door alcohol molekulen.  Bij het mengen van water en alcohol bij 25 graad Celcius kan de mengwarmte (afhankelijk van de gebruikte mengverhouding) oplopen tot 777 J/mol. In lekentaal betekent dit een mogelijke temperatuur verhoging van 10 graden Celcius.

Overigens is het omgekeerde, dus afkoeling bij menging ook mogelijk. Wanneer men een zout toevoegt aan smeltend ijs, dan zal er, doordat er wat zout oplost in het aanwezige water, een systeem ontstaan dat niet in evenwicht is. Om nu de evenwichtstoestand te kunnen bereiken, zal er ijs smelten en zout oplossen, waarvoor warmte nodig is. Die warmte wordt aan het mengsel onttrokken, dat daardoor afkoelt. De opname van warmte en dus afkoeling van het mengsel gaat door totdat het zout is opgelost of het ijs gesmolten is. Bij een mengsel van keukenzout en ijs kan een temperatuur van -21°C worden bereikt.

En verder:

Als ethanol en water worden gemengd is het volume van het mengsel altijd kleiner dan de som van de bij elkaar gevoegde volumina. Er treedt bijgevolg volumecontractie op. Als gelijke volumes van ethanol en water samengevoegd worden, is het totaalvolume slechts 1,92 maal het volume van elk der vloeistoffen. De oorzaak hiervoor is dat water een kleiner molecuul is dan ethanol, waardoor de bijeengevoegde volumes niet additief zijn. (Vergelijk het mengen van een emmer zand met een emmer grind.) Bij een mengsel van alcohol en water treedt er een duidelijke volumecontractie op. Als men bijvoorbeeld 48 ml water mengt met 52 ml ethanol, dan is het totaalvolume 96,3 in plaats van 100 ml. De vermindering van het volume hangt niet-lineair (dit betekent dat het allemaal niet zo eenvoudig is) van de mengselverhouding af.

 

 

 

                                  000000000000000000000000000

Wijsheid: er is nog nooit iemand jong gestorven die tot op hoge leeftijd flink gepimpeld had!

                 00000000000000000000000000

 

 

30 mei : zilvereren jubileum

Eigenlijk heb ik er al genoeg over geschreven. De deelnemers hebben een uitgebreide uitnodiging gekregen. Spijtig genoeg hebben we ook een aantal afzeggingen gekregen, omdat de agenda’s van niet iedereen een leeg blaadje hadden op 30 mei.  Voor die leden de aansporing om gewoon lid te blijven tot het 6de lustrum in 2020. Proberen we het gewoon weer.  Over “weer” gesproken: we hopen van ganser harte dat het op de 30ste mooi weer gaat zijn. Dat kon de jubileumcommissie niet regelen: zonneschijn is nu eenmaal niet in de aanbieding. De commissie heeft alle evenementen  “onder dak” laten plaatsvinden, maar de verplaatsingen moeten nu eenmaal door de buitenlucht. Buienradar volgen en paraplu meenemen is het devies.

                           0000000000000000

 

“Goeiemorgen, wil je een borreltje?”

“Nee dank je. Ten eerste is het vandaag vastendag, Ten tweede heb ik mijn vrouw beloofd nooit meer te drinken, ten derde heb ik er vanmorgen al drie op en ten vierde….nu ja, geef me er toch maar eentje”.

                     00000000000000000000000000000

 

Uit “De Oude Doos”

En dan nu deel 6 uit de serie “uit de oude doos”, getiteld:

JAAROVERZICHT 1999

 

9 januari

Er was weer van 15.00 - 17.00 uur de nieuwjaarsreceptie. De organisator Jaap wilde nog weten wie er allemaal iets meebracht van eten en drinken, zodat hij kon zien of er zonodig iets gekocht moest worden door het bestuur. Zoals te verwachten was dat ook dit jaar weer overbodig en was de tafel in de Gerfkamer weer rijkelijk bedekt! En het waren géén restjes van de voorbije feestdagen.

19 februari

Deze avond over snoeien in de moestuin werd verzorgd door de hr. v. Toorn, afdeling Tiel van Groei en Bloei. Met zeer veel ervaring achter zich, vertelde hij hoe te snoeien voor de grootste fruitopbrengst. Ook hoe ziekten te weren. Het was boeiend, leerzaam en het werd laat!

19 maart

Hier hielden we onze jaarvergadering. De avond is bedoeld om het bestuur te helpen d.m.v. wensen, beslissingen , kritiek , enz. De gevolgen daarvan ziet u voor een deel in dit jaarverslag terug. Na de pauze, halverwege de avond, is er altijd iets minder ernstigs bedacht. In dit geval had het met zelfgemaakte likeur te maken.

23 april

De bier-proef-avond. Er werden 7 minder bekende commerciële bieren aangeboden en drie zelfgemaakte bieren. De smaken van het bier liepen zeer uiteen evenals de persoonlijke smaken. Uit de inleiding bleek dat bier per liter altijd goedkoper is dan wijn wanneer we naar prijs/kwaliteit kijken.

29 mei

Op deze prachtige zomerse dag was de excursie naar Genoels-Elderen in België. De zon kwam als geroepen, want de helft van de rondleiding was buiten het wijnkasteel. Het is een prachtig complex waarvan de wijngaard jaarlijks wordt uitgebreid. De kwaliteit van de wijn was fantastisch en leidde in 1999 naar een médaille d’or. Tot de excursie behoorde ook camping- of hotelovernachting, een lunch en een maaltijd evenals een bezoek aan de antiekstad Tongeren .

19 juni

De slotavonden zoals ook die van 19 juni, zijn een niet meer weg te denken begrip geworden voor allen die dan nog niet op vakantie zijn. Een van de leuke facetten hierbij is de steeds wisselende plaats van handeling bij gilde-leden die een beetje de ruimte hebben. Leden met wat minder ruimte kunnen het trouwens ook organiseren, denk maar aan een paar jaar geleden, toen we heerlijk buiten zaten bij Opus 5 in Geldermalsen.

24 september

Voor de verandering hadden we onze openingsavond niet in de Gerfkamer, maar in Pand 47 waar ons een wijnproeverij wachtte. De locatie was leuk ondanks de wat krappe bar en de kwaliteit van de wijn en de hapjes was voortreffelijk. Over de gastheer waren de meningen nogal verdeeld.

25 september

Iedere derde zaterdag van september houden de Nederlandse wijngaardeniers een open dag. Ook onze eigen leden dus. Omdat dit de meeste leden ontgaan is, zal er in het jaar 2000 beter op gelet worden (dit jaar is het op 2 september).

22 oktober

“Professor” Verjans gaf likeurcollege. Dat was weer prima, zoals we van hem gewend zijn. Hij liet ons achter met heel veel zin in likeur maken en gelukkig daarom met de nodige recepten. Wie het heeft gemist vindt deze recepten en de lessen in de bibliotheek van Richard.

26 november

Wijnkeuring nieuwe stijl. Dit hield weer in dat iedereen z’n lekkerste wijn kon laten meedingen naar de wisselbeker. Ongeacht de klasse. Het was weer verbluffend wat een goede kwaliteit iedereen inbracht. Wim mocht de beker aan Teun overhandigen!

 

Naast deze vaste data gebeurt er natuurlijk nog van alles tussen en achter de coulissen. Velen werken daaraan mee en houden ons gilde in beweging. Zoals ik al eens zei: het bestuur is het hart, maar de leden zorgen voor de bloedtoevoer; we kunnen absoluut niet zonder elkaar .

                                                                                                                      Frans Hack

 

Noot van de samensteller van deze nieuwsbrief

Ik vind het geweldig dat het verslag van een 10 jarig jubileum eindigt met eenzelfde opmerking die onze voorzitter bij het 25 jarig jubileum maakt. Misschien niet precies op hetzelfde tijdstip of in dezelfde bewoordingen, maar in ieder geval met dezelfde bedoeling: de leden zijn de druivenstokken, het bestuur helpt de georganiseerde groei van de wijngaard. Het klinkt wel wat bijbels…..

 

Tenslotte

………….rest mij niets dan de wens uit te spreken dat we een geslaagd jubileum mogen vieren.

Harrie